Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Poranna godzina

Daniel Głowacki
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Daniel Głowacki

Daniel Głowacki

Opublikowano
Opublikowano

Poranna godzina 

 

Powoli przedświtem poranek wstaje
A przez zasłonę się światło przesącza 
Rozświetla leżące na stole okulary 
Pierwszy nieśmiały promień słońca 

 

Mgła szarymi mackami nisko się ścieli 
Mała lampka zmiennym błyska światłem 
Mróz szronem trawę mocno pobielił 
A w sercu tęsknota narasta za latem 

 

Rozbłyska słońce w okularów rysie 
W konarach wiatr hula za oknem 
Oczy powoli otwieram na życie 
Po szybie tłuste płyną krople 

 

Szybki stukot deszczu przygina gałęzie 
Które późna jesień pozbawiła liści 
Tkacz kosmaty pająk pajęczynę przędzie 
Snu który mi się w nocy przyśnił

 

Szare chmury przesłoniły już słońce 
Rysa na szkle w mroku się ukryła 
Wypijam łyk kawy wciąż jeszcze gorącej 
I to właśnie moja poranna godzina 
D.G.
 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      podmiejski anturaż

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Czarek Płatak dzięki serdeczne!
    • Leszczym
      Kwit pt. Porsche

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Marek.zak1 Teoretycznie jestem w stanie się z Tobą zgodzić, że Tobie Porsche nie jest potrzebne :)) Ale wiesz tu chodzi też o fason, jesteś dobry pisarz, ba, poeta, to jeździsz Porsche, jak na wpływowych przystało :)) Ale to tylko teoria, a w ogóle ten tekst stara się być metaforą i być może aż tak o samochodzie nie jest :) 
    • Annna2
      Entrée du foyer

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Kuba Maryszczak za Tischnerem.( jego duchem) Życie jest grą, a człowiek graczem. I można grać i można udawać, bisy, nagrody też są przewidzianie. Ale wszystko tu jest na niby, bo człowiek zagubił się w tym co sam sobie wymyślił. Tu nie ma człowieka. Czy można go znaleźć- można- wydobywając z niego wszystko to, co dobre.
    • Poet Ka
      jej mąż

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Migrena   opublikuj, zobaczysz są to ciężkie tematy obciążające psychikę  pojawiają się coraz częściej  w sztuce również jako prowokacje etyczne i estetyczne mam wrażenie że ich nagłaśnianie daje odwrotne skutki do zamierzonych jak zresztą wszelkie  akcje odwracać się nie wolno stać, patrzeć, słuchać  koniec śmiechu  i swobody a że nie wszystko jesteśmy wstanie współboleć ze wszystkimi prawdziwymi i wymyślonymi ofiarami, bo to nie na naszą wytrzymałość tak kiedy nam  nasze serce i zmysły nasze odmówią tego współodczuwania i będą wolały cieszyć się i doznawać przyjemności staniemy wtedy na baczność i rzetelnie "poprzem" te wszystkie  akcje bo nie ma wyjścia tak żesmy do muru "przyperci" popieramy! rzetelnie popieramy z jęzorami przy ziemi do ostatniego tchu  
    • Annna2
      W Weronie...

      Przez Annna2 · Opublikowano

      @Poet Ka  pięknie, trochę nieoczywiście. Przeszłość, to  już nie wróci- ale ona jest tam w pamięci- w sercu, jak miłość.   "Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba Podnoszą z ziemi przez uszanowanie Dla darów nieba, Tęskno mi, Panie"...(..)(C.K. Norwid)   Do kraju tego, do Ojczyzny, do której już nigdy nie wrócił, ale miał zawsze w sercu  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...