Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jakież to wszystko smutne i podniosłe

cały ten trud wędrówki przez życie

zjawiamy się znikąd, kwitniemy na wiosnę

i zimą znikamy, bez echa i skrycie.

Choć "wiem, że nic nie wiem", jak mawiał Sokrates

to szukam wciąż sensu w pradawnych atomach,

by choć przez chwilę zrozumieć czym jestem

i pojąć istnienie nim w piachu skonam.

Bo jeśli jestem zaledwie tym cieniem,

odbitym na ścianie kamiennej pieczary,

to pragnę w końcu odwrócić swą głowę

pragnę zrozumieć czym są te mary.

Chcę wyjść z jaskini, wspiąć się po włosie

sierści króliczej, by spojrzeć w oczy

Tego, co zaklął wszelkie atomy,

materię świata nim puzzle złączył.

I pragnę szukać Stwórcy wszystkiego,

bo jest - wiem to - nie wierzę daremnie,

gdyż "niebo gwieździste świeci nade mną,

a prawo moralne jest we mnie"

A gdy już znajdę, nieśmiało zapytam

czy rzeczywiście nie jest lalkarzem?

Czy mam swobodę w myślach i czynach,

a wolna wola idzie z tym w parze?

Chciałbym także zrozumieć człowieka,

który sam siebie pojąć nie może

- jego istnienie i autentyczność,

świadomość ludzką i ludzki wzorzec.

A może jednak stanę przed lustrem,

patrząc jak mrugam obojgiem oczu,

zrozumiem - jestem jedynie myślą

i nic nie czuję, choć chciałbym poczuć...

Opublikowano

@Kolorowooki

 

A może jednak stanę przed lustrem,

patrząc jak mrugam obojgiem oczu,

zrozumiem - jestem jedynie myślą

i nic nie czuję, choć chciałbym poczuć...

 

Dużo bardziej do mnie przemawia ostatni fragment wiersza niż całość. "Świat Zofii" jako wstęp do filozofii powinna być podstawową lekturą każdego w miarę oczytanego człowieka i dlatego taka skondensowana forma jest lepsza niż streszczanie książki, które niejako ma miejsce w całym tekście.

Duży plus za podjęcie i zmierzenie się z tematem, za bardzo dobre zakończenie.

Jednak podobnie jak i ais wolę podział na strofy - lepiej się czyta:)

Pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Piękne, wiersz jest krótki ale przepełniony od metafor. 
    • @Marek.zak1  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      raczej obawę przed PTSD … lub coś w tym stylu.  Pozdrawiam:)   
    • tak łatwo jest niedowierzać. a jednak: znaleźliśmy się w punkcie skraplania. wilgoć, aż wybrzmiewa. i jestem jak nieszczęsny uzależnieniec z plakatów ostrzegawczo-propagandowych, lub rysunków wykonanych na lekcjach plastyki: mały i w kieliszku odwróconym do góry dnem, czy w butli (na szczęście) bez wyjścia. wiedz, pękam bez najłagodniejszego z płynów, na skórze pojawiają się prawdziwe kaniony, aż do tego stopnia wysycha mój, niezbędny do życia, powietrzny kwiat. wlewaj myśl za myślą, dotyk za dotykiem. solennie przyrzekam popaść w nałóg (no dobrze: od dawna w nim jestem i nie poddam się żadnym kuracjawysyństwom!), odłaskawiać wszystko, co niewarte choćby wspomnienia, wyrywać z korzeniami chwastoidy, cisnąć koktajlem Mołotowa w budynek autoryzowanego serwisu Gwiazd Śmierci i zwijać się w kłębuszek, niby mały kot, mówiąc na dobranoc i aż do znużenia, to, co istotne i nie z półprawd. przysięgam kłamać całemu światu, że nie mam pojęcia, czym jest twoje światło bezpieczeństwa, ta kojąca przestrzeń, gdzie opalizuje woda.
    • Krwawa dewastacja duszy Ciągłe prześladowanie  Jak Żydów w czasie II wojny  Brak jakiejkolwiek swobody Nie ustepują Cię na krok Nawet w toalecie  Totalna inwigilacja Zniewolenie poziom "hard" Gdzie nie pujdę tam są oni  Naziści z krwi i kości  Tylko swastyki brak Wszystko dzieje się w szpitalu  Makabryczne przeżycia Niepoczytalni wrogowie  Wyniszczają każdego dnia Niewinnego człowieka Na próżno szukać Boga  W tym totalnym piekle....
    • @Berenika97 Super, że podpowiadaz, że sroki mogą być wersami. Jak najbardziej, dziękuję Ci za to wspaniałe skojarzenie. Wiersz nabiera jeszcze wiekszej głębi. @Mitylene Cieszę się, że tak odbierasz ten wiersz. Lubię malować wierszami. Trzymam kciuki za sroki, bo jakoś przez ostatnie lata nie miały szczęścia do potomstwa, a gniazdo co roku rozbudowują na nowo.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...