Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

teraz są czasy wszak covidowe

 

nie tylko panny fajne morowe

 

także powietrze bywa w ten deseń

 

małe covidki ono nam niesie

 

 

 

maseczki niby chronią nam twarze

 

lecz czy na pewno to się okaże

 

chwila jest jeszcze społeczny dystans

 

żadne zawołać daj brachu pyska

 

 

 

durny człowieku nie cenisz życia

 

łazisz bez maski wciąż po ulicach

 

pragniesz usłyszeć piosnkę covida

 

zanuci w urnie salve regina

 

 

 

teraz to taka wielka loteria

 

ten co los wygrał to może przegrać

 

miarkuj się człeku co z twoim smakiem

 

bo mały czeka aż kogoś złapie

 

 

 

czy jesteś z prawa z lewa ze środka

 

każdego może gościu napotkać

 

wszakże nie widzi on żadnych różnic

 

gdyż wobec śmierci wszyscy są równi

 

 

 

po co te swary wrzaski i kłótnie

 

skoro to życie może być krótkie

 

z panem covidem kostucha przyjdzie

 

żebyś mógł przeżyć ostatnią chwilę

 

 

 

trzymaj kalendarz

 

przyduszaj mocniej

 

bo nigdy nie wiesz

 

kiedy go kopniesz

 

Edytowane przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Na brzegu   ktoś  wspomniał o czasie jak o rzece   stałem nad brzegiem i patrzyłem jak woda niesie liście z wczoraj do jutra   w tle starożytny bóg o oczach kota mrugał leniwie a my w pośpiechu wymienialiśmy sekundy na bilety do nigdzie   kontekst byłby kluczowy ale siedzieliśmy  w ciemnej sali i czekając  na napisy końcowe   czy to już koniec czy dopiero początek  gdzie duchy wymieniają się opowieściami o zapomnianych życiach na ostatniej stronie księgi   puste linie czekają na słowo które nigdy nie padnie  
    • Płynie prąd, prąd to życie, Prąd sposobem na przytycie, A ja tyję od przepychu, Które prąd mi przyniósł w życiu. Światłem świeci, silnik kręci, Na to zawsze są klienci. Stąd też właśnie ja z woltażem Połączyłem się mariażem.   Gdzie tam śluby, jest kochanka -Prądem napełniona szklanka. Nic nie grozi z niej wypicie, Kładę na to własne życie.   Słuchaj tego, nie żartuję, Czasem z prądem się siłuję, Że mnie kocha, to kopnięcie Mi nie straszne pod napięciem, A gdy czasem się przytulę, To mnie potraktuje czule. W głowie ci się nie pomieści, Lubię kiedy tak mnie pieści. Niech już będę romantykiem, Pysznie jest być elektrykiem.  
    • @violetta @widelec @Charismafilos @tie-break, generalnie, wierszyk miał się przyłączyć do zabawy pod tytułem poezja męska w damskim wydaniu, ale wyszła z tego lipa, przez literówkę w "chciałabym", peelek miał być facetem,  pewnie mi moja podświadomość przebiła język i zrobiłam z niego babkę, dokonałam korekty płci, na właściwą;) 
    • fajnie, zapraszasz?
    • mamie     w twoich oczach szukam błysku zrozumienia zagubił się w gęstej mgle splątanych myśli i nagle wszystko wokół stało się obce choć usta zapomniały już moje imię uśmiechasz się jeszcze rozpoznajesz sercem    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...