Touché

[violetta]

 

 

 

magnolia i ty

patrzę bez końca

wypełniam się przeczystą delikatną obecnością

jak płatki

we mnie chmara olśniewająco pięknych motyli

tulę w piąstkę twoją dłoń w mojej

 

 

 

 

Edytowane 6 Listopada 2020 przez valeria (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Ładnie personifikujesz ten zachwyt w porównaniu do drzewa czy krzewu magnolii.

To uosobienie persyfikujące osobę ci bliską ma charakter niemal opiekuńczy. Jest czyste, bezpieczne a jednocześnie i tak drapieżnie wrażeniowe. Dotyk – touche jako otulenie dłoni to synteza kobiecego uroku który może mieć podstawy nawet w instynktach macierzyńskich. Bardzo ciepły wiersz. Społecznie utylitarny, zwięzły a przepełniony treścią.

 

Może tylko użyłbym w ostatnim wersie słowa "mojej":

 

tulę w piąstkę twoją dłoń w moją ==> tulę w piąstkę twoją dłoń w mojej

 

Ode mnie lajk z marszu, uroczy wiersz.

[violetta]

dziękuję Ci za czytanie :) można tak bez końca Ciebie słuchać:) poprawię oczywiście Twoją sugestię.

[lena2_]

Jest w tym wierszu coś bardzo delikatnego, co ujmuje,:)ta piąstka , nasuwa mi skojarzenie z dzieckiem, równie pięknym i delikatnym jak magnolia:)pozdrawiam:)

[violetta]

zachęcam się magnoliami w Łazienkach gdy tylko rosną, pierwsze kwiaty, już niedługo :) to jest pocieszające:)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za odpowiedź, nie miałem zamiaru ingerować sugestiami w Twój tekst. Ale teraz po drobnej korekcie po prostu --> "mucha nie siada" - jest śliczny ten wiersz. Osnuty tajemnicą, może dotyczyć np. --> faceta-miłości życia peelki, ale i też, co zasugerowałem wyraźnie w pierwszym komentarzu może dotyczyć --> relacji macierzyńskiej. I dobrze, że ta tajemniczość obowiązuje w treści - to jest wielka siła tego wiersza.

Pozdrawiam Valerio. 

[violetta]

dla mnie przypływ miłości, kocham magnolię:) pozdrawiam Cię:)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem. Wiersz może mieć różne dowolne punkty współczulne, znając mentalnie ciebie --> nawet samo  wrażenie może wybiegać ku uwielbieniu Absolutu, Boga. Reasumując - jest sumiennie.

 

Miłego popołudnia.

[violetta]

Boga uwielbiam, ale kocham kogoś innego:)

[Tomasz Kucina]

No czuję, czytam, widzę, więc życzę Ci tej miłości frenetycznej, ekstatycznej, metamorficznej w wierszach. Polonizuj wrażenia, dobro jest w nas ludziach naturalną emocją. Tymczasem mam zaproszenie na herbatkę i ciacho. Więc zmykam, wieczorkiem was poczytam ;) 

[violetta]

o masz fajnie, ja tylko obowiązki, miałam fajny angielski, dwie osoby to jest fajnie tak się uczyć:)

[Gość Radosław]

@lena2_ Również moje skojarzenie powędrowało w stronę czułości matki do dziecka. To mnie ujęło.