w poszukiwaniu wielkiego być może

[Joachim Burbank]

przemierzasz boso truskawkowe pola
rozgniecione owoce 
brudzą stopy
 

nic nie wydaje się tak realne

a więc idź naprzód
w zwiewnej sukience z kwiatowym motywem

i śnij
na jawie śnij 

idź moja droga
podążaj za marzeniami
niech serce będzie twoim kompasem

truskawkowe pola
stoją przed tobą otworem

śnij i lśnij

rozmarzonym wzrokiem 
pochłaniaj świat
łap wiatr w złociste włosy

stopy umyjesz w górskim strumieniu
gdy dotrzesz do celu
 

lśnij jasna gwiazdo moich wizji
podążaj za motylami
nie odwracaj się

zostaw za sobą to co mówią źli ludzie
niech spłyną z gór potoki dobrych słów
uśmiech powróci tak nagle jak zniknął
 

nie odpowiadaj mi 
nie odpowiadaj
śnij i lśnij
 

 

[duszka]

"nic nie wydaje się tak realne..." - to znaczy, że te marzenia nie są iluzjami, choć może tak bardzo oddalone od panującej, zubożałej w prawdę (miłość?)  "rzeczywistości". Takie relane marzenia nazywam nadzieją. W Twoim wierszu tez ją czuję. :) Jest piękny. Pozdrawiam.

[joanna53]

warto żyć marzeniami, bo one czasami się urzeczywistniają,

miłego dnia:)

[Andrzej_Wojnowski]

 Przypomniałeś Prousta

" W poszukiwaniu ... ."

 

Z przyjemnością

 

Pozdrawiam

[Joachim Burbank]

@duszka moja i Twoja nadzieja...:) Dziękuję!
 

@joanna53 bardzo dziękuję, również miłego!

@Andrzej_Wojnowski to miłe, dziękuję bardzo!
 

@Niewygodna dziękuję za czytanie:)

[Joachim Burbank]

@VaruVaeri bardzo dziękuję!

[jazzkółka]

@Joachim Burbank O, jak ładnie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Joachim Burbank]

@opal o, pięknie dziękuję!

[Joachim Burbank]

@Ruth Mallory 
@lena2_
@Dag
Wielkie dziękuję za Wasze serduszka:)