spłoszone myśli

[marekg]

ukradłaś zapach kwiatom

powiedz mi jak daleko

wieje ten wiatr

co przepędza puste myśli

a potem w welurowym śnie

okrywa ciepłem słowem

 

z kolorów jesieni lubię

ten złoto bursztynowy

o aromacie palonych liści

z niebem październikowego wieczoru

chłodem ostatniej zieleni

 

na biszkoptowych skrzydłach

budzi się mały anioł

z utkanego nieba powstaje człowiek

życie skacze radośnie

i wtedy bawimy się sobą

w odwróconej strukturze chwili

Edytowane 31 Października 2020 przez marekg (wyświetl historię edycji)

[violetta]

ładne, czyste 

[miauczenie owies]

Porządny wiersz, a jakieś banialuki.