Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bardzo dobry wiersz o tym co nieuchronne, próbowałem o podobnej tematyce (upływ czasu) w ubiegłym roku napisać  :) Pozwól że przytoczę 

 

Pytania bez odpowiedzi

 

 

Miłość - ta wielka - tak naprawdę jest aktem okrutnym...
od dnia gdy pokochasz - tak mocno - do kości,

zaczyna się bezlitosne odliczanie - od teraz

do nieuniknionego kresu przedwiecznej miłości.

Płowieją, bledną i żółkną liście kartek kolejnych kalendarzy
wyrok już zapadł - Ty tylko możesz prosić najwyższego
o odroczenie wyroku - tego co nieuchronnie się wydarzy.
Zegar molestuje Twoje zmysły

tik tak tik tak tik tak tik tak tik tak

robi wszystko, by złudzenia Twoje prysły

tik tak tik tak tik tak tik tak tik tak

wieczorną burzą, świergotem ptaków, kłosami zboża
konwalii bielą, deszczu kałużą, bryzą znad morza
gwiazdą polarną gdy czasem błyska na letnim niebie
                                                                 pamiętać każe  
na górskiej turni, między smrekami rdzawo złociście,

od lat bez końca obficie sypie jak jesień liście
blade, spłowiałe, pożółkłe wiekiem

                                                                 kalendarze
Czy czas przechytrzyć komuś się uda? a może gdyby
nasypać piasku w zegar wieczności pomiędzy tryby?
chyba się nie da kolei losu tak sobie zmienić

 - czym - gdy kochanej osoby zbraknie - pustkę wypełnić...?

Edytowane 4 maja 2019  

Opublikowano

@[email protected] Dziękuję serdecznie:)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To bardzo miłe:) pozdrawiam również:)

 

@Bogdan Brzozka Bogdanie dziękuje Ci za piękny wiersz jako refleksje pod moim:)

@iwonaroma Iwonko dziękuje za uznanie ..no ale bez przesady, nawet się nie spodziewałam że ten wiersz tak się spodoba.serio:)

@Dag Dziękuje pięknie:)

@Nata_Kruk Nato Tobie również bardzo dziękuje za tak miły komentarz:)

@Jacek_Suchowicz  Jacku, Tobie jak zwykle za dodatkowa zwrotkę dziękuję:)

@Franek K Franku, długo zastanawiałam się nad tytułem i postanowiłam zostawić w ten sposób::) dzięki za wizytę:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MityleneW tekście klisza goni kliszę. I nie jest to dobra wiadomość dla wiersza, gdyż stworzony z tych przewidywalnych klocków obraz intymności ma wartość jedynie sentymentalną. Skądinąd pod utworem znalazło się bardzo ładne zdjęcie. Jest w nim materiał na niebanalną metaforykę, jeśli udałoby się połączyć fotograficzną reprezentację z przekazem lirycznym.    Jeden obraz mnie zatrzymał.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wiatr i szept - uruchamiają zazwyczaj mój czujnik grafomanii, ale tutaj go świadomie wyłączyłem, gdyż zazwyczaj 'szept' odsyła do znaczeń dużo łagodniejszych niż 'smaganie' - skoro napisałaś inaczej, znaczy - coś się dzieje. W tej metaforze szept ma moc, siłę uderzenia, wysoką temperaturę, którą przekazuje dalej, poprzez ruch powietrza oraz czysty przepływ energii. Zasadniczo tu znalazł się prawdziwy środek ciężkości tekstu, który najlepiej koreluje z treścią przekazaną za pomocą ilustrującego utwór obrazu.   AH
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - zgadza się  - wystarczą proste słowa - dziękuję za czytanie -v                                                                                             Pzdr.serdecznie. @aff - @Berenika97 - @Poet Ka - uśmiechem wam dziękuję -  Witam - miło mi że tak twierdzisz - dziękuję -                                                                                     Pzdr.pogodnie. Witaj - dziękuję za ten piękny obraz -                                                                     Pzdr.zadowoleniem.
    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...