Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ta matka

Izabella_Sendor
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Izabella_Sendor

Izabella_Sendor

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Na nią to się patrzy
jak na akwafortę-

podziw dla pracowitości
i tak bierze górę nad troską o efekty.
Z resztą nie na nie
to wszystko obliczone.

Słów zużywa niewiele
i zjada większość swoich uśmiechów
z obawy przed przejaskrawieniem.

Ma dzieci , którymi można
zaludnić już dwa brzegi stołu.

Uczy je, żeby nie wszystko chwytać,
że świat je musi czasem opływać

i zdradza parę sprawdzonych chwytów
w walce o siebie.

Roman Bezet

Roman Bezet

Opublikowano
Opublikowano

Środek - w Paninym stylu. Początek trochę "na kolanach" - wg mnie, końcówka uciekła, uciąłbym ostatni wers ze względu na te kalki potoczności (walka o siebie, jak i wcześniej np 'podziw dla pracowitości') - ja wiem, ze to prawda jakaś, że należy, że warto - ale: dlaczego wśrodku dało się tak ciekawie? Omawiajmy (nie mylić z: obmawiajmy ;)
pzdr. b
ps. dałoby się odstęp przed myślnikiem dodać, a zlikwidować przed przecinkiem? :)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      kiedyś

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @jan_komułzykant mistrzostwo 
    • viola arvensis
      Między mną a nim

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      Między nami coś jest  on nie daje mi zasnąć leżę gapiąc się w okno zaraz zrobi się jasno.   Razem ze wschodem słońca  wstaje moja nadzieja biec chcę w jego ramiona pragnieniem onieśmielam.   Patrzy ukradkiem, czuję pieścić pragnie, dotykać odurzona zapachem tylko nim chcę oddychać.   Napełnia mnie wonnością kładzie w lesie stokrotek ciepłem przenika ciało  czaruje kwietnym złotem.   Leżę na łące, marzę kroplą rosy znów poi czas ucieka na oślep  dla nas świat milczy, stoi.   I jest to niedorzeczne  kochać do zmysłów straty on wchodzi w ducha głębiej tworzy wiosny komnaty.   Płoszę natrętne, sztywne narzucane zwyczaje kocham się z wzajemnością  z moim najdroższym majem !       
    • Poet Ka
      Lato z miodem

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew @iwonaroma dzięki:)
    • Leszek Piotr Laskowski
      Wolna myśl.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Wolna myśl”   Pchnij umysł w ciszę — tam, gdzie myśl dojrzewa, gdzie prawda nie krzyczy, lecz cierpliwie czeka. Mówią ci, jak myśleć, jak patrzeć, jak śpiewać, jakbyś sam nie umiał odróżnić człowieka.   Nie wrzask jest siłą myśli, lecz jej ciche trwanie, gdy człowiek sam przed sobą staje bez zasłony; bo łatwo tłum prowadzić w gotowe otchłanie, trudniej ducha ocalić od mody i strony.   Namawiają, byś stał się odbiciem ich twarzy, byś uwierzył w ich słowa bez cienia zwątpienia. W twoim własnym otoczeniu sieją niepokoje, skłócając pokolenia w imię ich rządzenia.   Mówią ci: „Wierz”, jak gdyby wiara była z tłumu, jakby prawda rodziła się z liczby i z krzyku; a przecież źródło myśli nie zna ich rozumu, bo mieszka w samotności, nie w cudzym języku.   Przyszłość twoich dzieci układają ci w ciszy, kreśląc ścieżki przed każdym kolejnym istnieniem. Budują świat posłuszny — wygodny dla siebie, karmiąc propagandą i strachem przed myśleniem.   Bo choćbyś w ciemnym lochu był zakuty w kajdany, jeszcze pozostaje ci ostatnia kraina: własny sąd — niekupiony, milczący, nieznany, w którym człowiek przed sobą sam siebie poczyna.   Możesz skinąć im głową pod ciężarem lęku, przyznać im rację słowem, którego oczekują, złożyć podpis wymuszony przemocą lub groźbą — lecz serca i sumienia ci nie podporządkują.   Można zmusić do milczenia, nie można — do myśli. Bo ta, gdy raz dojrzeje, trwa nawet w ruinie; i więcej jest wolności w jednej prawdzie cichej niż w tysiącu okrzyków ginących w godzinie.   Można zmusić każdego człowieka do milczenia, do wyuczonych zdań i pustych deklaracji, ale nie da się przestawić jego myślenia ani zgasić spojrzenia, na widzenie swej racji.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Jacek_Suchowicz
      Lato z miodem

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Miód wspaniały antybiotyk  leczy a chorób nie zliczę lecz dawkuj go powoli a zdrowie ci dopisze   Na początku czerwca będę w Kamiannej gdzie kupuję wspaniały miód! Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...