Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

już parowóz parą chlusta

iskry wiercą się z komina

mruczy jęczy bąki puszcza

tory skrzypią

dudnią koła

ogień bucha

świszczy dyszy

a kolejce jedno w gwizdku

kiedy wreszcie szczyt zaliczy

 

słychać trzaski między sadzą

jakby szkielet żebra kruszył

diabli wzięli jeden wagon

tory skrzypią

dudnią koła

ogień bucha

świszczy dyszy

a kolejce jedno w gwizdku

kiedy wreszcie szczyt zaliczy

 

odleciało znów kółeczek

chociaż trochę jeszcze stuka

też wagonów już to wiecie

tory skrzypią

dudnią koła

ogień bucha

świszczy dyszy

a kolejce jedno w gwizdku

kiedy wreszcie szczyt zaliczy

 

parowozik w siódmym niebie

bo już blisko jest wierzchołek

wszystko zgubił nawet nie wie

że nie skrzypią

też nie dudnią

ognia wcale

i nie dyszy

no niestety już za chwilę

szczyt samotnie wnet zaliczy

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @wiedźma Fizyczny opis erozji  świata uczuć, zawiedzionego nim podmiotu, który chciałby dostrzec jakieś oznaki nadziei, możliwości dialogu (w kimś) ale to okazuje się niemożliwe. I tak, symbolizuje bezsiłę, brak wiary w ożycie tego, co stało się "do kości" martwe i zimne.
    • @LessLove ta wieś jest akurat na pograniczu Mazowsza i Mazur

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Myślę że zarówno w moich rodzinnych stronach jak i Twoich często można było spotkać takie sielsko nie anielskie obrazki   
    • @LessLove w pełni sie zgadzam. Wszystko co piszemy powinno przejść przez nas. Powinno być prawdziwe....wtedy słowo staje się czymś namacalnym
    • @Mel666 Jeśli w procesie twórczym najważniejsza jest prawda, to powinna się wymykać autorce - jak w Twoim wierszu. W sobie i we wszystkim, w akcie twórczym i opisywanej rzeczywistości fizycznej i mentalnej poszukujesz prawdy... To raczej syzyfowy trud, ale... warty ludzkiego wysiłku. Pamiętasz, jak nawiązałem do mitu Raju Utraconego z tej przyczyny? To niebezpieczne poszukiwanie :-))
    • @Berenika97  w tym wierszu faktycznie jest obraz tego co zostaje po smutku i po rozczarowaniu. Próbowalam tu uchwycić klimat wierszy M. Białoszewskiego. Odrazu też wyjaśniam, że jest to tylko inspiracja, nie odbicie Jego twórczości.   " Słowo, którego nie ma " to wszystko to, czego nie jesteśmy w stanie nazwać, bo to zbyt trudne.Można  jednak pozostać sobą i to zapisać. Dziękuję za piękne odczytanie ;) Uściski

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...