Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sonet (ob)leśny


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Wpłynąłem na leśnego przestwór wysypiska,

Po kolana znów w śmieciach przychodzi mi brodzić,

Pośród worków foliowych, śród flaszek powodzi,

Omijam wystające zewsząd obrzydlistwa.

 

Stąpam wolno po ściółce rdzawego żelastwa,

Nigdzie niezaśmieconej nie widzę polany.

Nieopodal coś błyszczy – to żubr wyżłopany,

Wieki przejdą nim pożre zwierza czasu pastwa.

 

Chciałbym gromko zakrzyknąć bezsilnymi usty,

Nie naiwnie jak jeleń, gdzieś w leśnym bezkresie,

Marząc by głos mój nie był wołaniem na puszczy.

 

Niechaj zabrzmi donośnie, wszędzie się poniesie,

Może dotrze nareszcie także do łbów pustych:

- Nie zostawiajcie ludzie swoich śmieci w lesie!

Edytowane przez Franek K (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Jacek_K

 

Dzięki. Niech Ci będzie, choć miało być po mickiewiczowsku :)

@Waldemar_Talar_Talar

 

Dzięki Waldku.

Smutny to niestety obraz. W Norwegii przed wejściem do parków narodowych stoją pudełka-skarbonki na opłaty za wejście. Wszyscy płacą, choć nikt nie sprawdza. Podejrzewam, że u nas takie skarbonki stałyby przez chwilę tylko i do tego puste.

 

Pozdrawiam. FK.

@iwonaroma

 

Dzięki Iwono :)

@dot.

 

Dzięki Dot :)

Oby...

@Kot

 

Dzięki Kocie.

Krajobraz naturalnie jest piękny, ale niestety często urozmaicany ludzką ręką.

 

Pozdrawiam. FK.

@Marek.zak1

 

Dzięki Marku.

Mam to samo. Codziennie z lasu przynoszę torbę śmieci. No ale opon, czy starych lodówek, nie da się tak łatwo posprzątać :(

@beta_b

 

Dzięki Beta. Pomyślę...

Opublikowano (edytowane)

Wpadłeś mi "w oko" pod wierszem Henryka J. a że kojarzę Twoje wierszowane opowiadania, nie mogłam nie zajrzeć na profil. Tytuł troszkę odrzucił, ale gdy przeczytałam treść, od razu mogę bić brawo. Gratuluję tego sonetu. Temat jakże ważny i do tego w takim wydaniu. Super.

Pozdrawiam.

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Allicja

 

Nie przesadzaj Alicjo :)

 

Dzięki wielkie i pozdrawiam. FK.

@WarszawiAnka

 

Dzięki Aniu :)

 

Trochę smuteczek, że trzeba o tym pisać.

 

Pozdrawiam. FK.

@Nata_Kruk

 

Dzięki Nata. Lubię wpadać paniom w oko ;)

 

Pozdrawiam. FK.

Opublikowano

W niedziele zobaczyłem w lesie ogromna torbę z różnorakim syfem. Zgłosiłem do Straży i nadleśnictwa, w mailu i na ich i moim  FB ze zdjęciem i lokalizacją . Obie służby przyjęły zgłoszenie. W poniedziałek po południu torby już nie było:). Podziękowałem w imieniu mieszkańców. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wszędzie wokoło głucha cisza, mimo, iż co chwilę ktoś przez korytarz czmycha. Mimo, iż mucha wleciała do ucha, masz wrażenie, że i tak nikt nie słucha. W swym świecie zamknięty, więzienie ze szkła. Jak bezbronny ptaszek, -twa wolność odebrana. Niby Cię karmią - najlepsze potrawy. Niby obiecują ; będziesz podziwiany. Stale podsycają - nadzieja rośnie... "ZOSTAJESZ"- drzwi otwarte na oścież. -Wychodzisz? :-Nie ... po co się męczyć ? Mówią, że tu jest prościej; dadzą wór pieniędzy! Wpadłeś w wir ciągnący na dno... Umarłeś... "Wolność?" - kiedyś zabiłbyś za nią!
    • @Andrzej P. Zajączkowski   zgadza się:)   rozumiem, że ktoś woli tłumaczyć swoje teksty, jak pisała Anna, bo wie, że się nie pomyli co do znaczenia :)
    • @Annna2 @Poet Ka Co do praw autorskich - sto lat po śmierci autora/autorki, dzieła przechodzą do domeny publicznej i prawa autorskie wygasają. Wtedy już można przekładać legalnie. 
    • Była sobie żaba i spotkała kraba, krab jej prosto w oczy, że dziś w staw jej wskoczy,   Ona uśmiechnięta, w krabie myśli wzięta, wzięła na jezioro, bo w stawie już ryb sporo.   Mówi mu: ja mam męża A on do niej: sprawa stęża To zaś ona: jestem zapłodniona, A krab na to: może w kolejne lato   Żaba panikuje, tłumaczy się i knuje, Myśli, niezłe z tych krabów ch*je. Krab kleszczami się zaleca, Żaby to jakoś nie podnieca.   Robi skok w bok,  krab za nią w krok, Ona rozsierdzona, Mówi, że już była zaręczona   On nie daje za wygraną, ma chętkę nieposkramianą, I tak się toczy bój,  o to, kto porzuci kłótni znój,   Skaczą, tu i tam,  przejścia ni w tę, ni sio, ni siam, Więc rechota żaba o swojego ropucha brata.   Krab już zły skoczył w przód, i żabę chwycił w kleszczy lód, Ona, że gwałt, krzyczy, W potwornej goryczy.   A krab się przygląda ofierze swojej W szponach, w chwili okrojonej i myśli o niej: zjeść, tak więc żaba powiedziała życiu: "cześć".     Lubię kicz.  
    • Na szczycie mieszka duch, posiada wskazówki.   Droga jest zwodnicza.   Minąłem robota i białą, obłą lalę. Była to igraszka.   Na niebie widziałem ptaka żelaznego, zwyciężyłem potwora. Przez chwilę zwątpiłem.   Wypełzła gąsienica dziwna, elektryczna w moim kierunku, zmiażdżyłem ją drągiem.       Zmęczony zaszedłem na kraniec przepaści. Pomogły mi czary…   Po kilku godzinach trafiłem do celu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...