Zaślubiny

[Gość]

To twoja decyzja i szanuję ją, chodziło o drobiazg nie musisz mieć ostatniego zdania. Czy obarczanie da coś pozytywnego, raczej stan depresyjny. Poluzowanie zasadzie ostatniego słowa. Jesteś lubiany ale straszny oportunista :))

Pozdrawiam.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pan który użył mojego nazwiska w publikacji i krytyce obcych państw przeprosił mnie przed chwilą w wiadomości prywatnej. Ja rozumiem, że można mieć skrajnie przeciwne poglądy i to szanuję, ale używanie obcych danych do lansowania własnej krytyki i celów na serio nie jest przyjemne. 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak rozumiem. Nie muszę mieć ostatniego zdania, dlatego to zaplanowanie ograniczenia w publikacjach. Wszystko się zgadza oprócz tego oportunizmu To ty. proponujesz mi ten oportunizm właśnie  w pewnym sensie. Czyli ustępliwość w dyskusjach, przyjęcie postawy z białą flagą. I widzisz, na tym polega ze mną problem, bo powinienem napisać ci, - TAK, MASZ RACJĘ -->  lale oprócz tego oportunizmu. Bo ów opisuje ludzi, którzy dla partykularnych celów uginają się i podlegają wpływom konformistycznym -->czyli to klasyczna --> ugodowość i uchylanie się od walki, perswazji, mocy analitycznej. No właśnie dlatego iż rozumiem inaczej definicję oportunizmu staram się to dość przyjaźnie wyłożyć w dyskusji. To typowy przykład. I to dokładnie później w dowolnych już tematach powoduje antagonizm do mnie rozmówców - bo nikt nie chce do takich jak ja interlokutorów się naginać. Ot i cały problem.

.@lich_o Soreńki, musiałem edytować ostatni komentarz i poprawić bo gdzieś mój szyk zdania stracił sens. Teraz jest ok.

Edytowane 6 Października 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Gość]

Mógłbyś odebrać to jako żart? :), weźmy drugą stronę medalu, gdy wiatr zawije ty natychmiast odpowiadasz, Twoja nieugiętość nie pozwala wiać wiatrom gdzie chcą, choćby w kierunku rozbieżnym - jednym słowem popychają cię jak im się podoba, nie widzisz?

[violetta]

wiatr wieje nie wiadomo skąd i dokąd zmierza i to jest takie piękne.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę, dlatego chcę się ograniczyć, podążanie do prawdy w dyskusji jest na tyle silne, że nie pozwala mi uznać absurdu. Gdy widzę, że racji nie mam nie oponuje. Wczoraj @dmnkglzaproponował mi nawet zmianę metafory w tekście, nie tylko w dyskusji i komentarzach, ponieważ jego uwagi były słuszne i na poziomie - zmieniłem tekst i przyznałem mu racje. To złe postawy? Chyba nie, na pewno krnąbrne i ja to rozumiem i uznaje. Moje teksty nie są wybitne --> ale jakiś poziom średni prezentują, więc czasem naturalnie ich bronię. To ludzka postawa - ale tak, krnąbrna bywa, wiem.

Nie wiesz skąd przychodzi i dokąd podąża. To słowa z Biblii chyba? A ja je znam z piosenki polskiego kultowego zespołu ARMIA. Który uwielbiam, lecz nie jest to muzyka dla ciebie, bo to mniej "dziewczyńskie", to punk.

[ais]

Podoba mi się komentarz @lich_o

@Tomasz Kucina Tomaszu to są wszystko błahostki :) życie toczy się dalej :)

Będzie smutno, gdy zrezygnujesz. Wczytaj się w komentarz lich_o i nie bądź królem komentarzy tylko publikacji ;)))

 

Dobrej i spokojnej nocy!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[violetta]

może znam jak Ty :)

[Marek.zak1]

Na uspokajające dobranoc najpiękniejszy koncert Mozarta (21) w wykonaniu jednego z geniuszy pianistyki:)

 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale przecież ja się z @lich_o komentarzami zgadzam. Opisuję własną charakterystykę komentowania i własny dylemat, a wy mój problem uwypuklacie - a ja tylko tłumaczę, że moje zasady są jasne i czytelne a wynikają z logiki komentowania, wy zaś cały czas każecie mi przyznać wam racje, no przecież rację wam przyznaję i to permanentnie, a wy jakbyście stali żyli w jakiejś matni, jakby było wam mało, szatan tak się zachowywał, przyznaj mi racje przyznaj mi racje, oddaj mi pokłon wymagał!, bo do cholery ais, ja nie jestem Chrystusem. To ty kiedyś wytłumaczyłaś mi w którymś komentarzu, że twój nick --> ais oznacza --> antychryst i szatan. Sama to określiłaś w komentarzu pod moim tekstem, no to ja mam problem ze sobą czy ty? Hmmm? Widzę, że chyba ci muszę na złość zrobić i zostać? ;D Dobrej również ;)

że ARMIĘ znasz? - możliwe, wspaniały zespół, zawsze go słuchałem to to punk-rock o charakterystyce neochrześcijańskiej, śmiało można słuchać, nie żaden pentagram.

Edytowane 6 Października 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[ais]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hahahaha, Serio?

 

Tomaszu, życzę Ci dużo Zdrowia i Uśmiechu.

Nie wtrącam się już, bo czuję, że za chwilę dostanę z laczka :)

 

 

 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie przesadzaj, tak napisałaś a teraz udajesz ofiarę, to ty piszesz pod moim tekstem w tej chwili nie ja pod twoim. Mam zamilknąć a nasza ais będzie laczkować moje teksty, o nie ;)!, najwyżej przestanę tu komentować ale w inferno nie wejdę ;) Już pożegnałaś się ostatecznie, czy dalej będziesz szukać daszku w Damaszku? ;D

O, i to jest uczta Marku. Thanks.

Edytowane 6 Października 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[ais]

Kurde, Tomasz, no!

Przylazłam, żeby Cię duchowo wesprzeć, a Ty szukasz dziury w całym!

Idę i więcej nie przyjdę!

 

O!

Zostawiam cię na pożarcie hien i kojotów, smacznego zwierzaki xD

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wilki to dobre zwierzęta, wilczyca wychowała Remusa i Remulusa. Pij mleko będziesz wielka ais ;D , to znaczy rzymska, a ta dziura wybrzmiała mega kontrowersyjnie ;) Papatki ;)

[Gość]

@Tomasz Kucina wiersz bardzo plastyczny, oczyma wyobraźni widzę to, co opisujesz. Ciekawy. Temat też ok., przypominasz coś, o czym dziś niewielu ludzi myśli i pamięta - i bardzo dobrze, że to robisz! Nie wiem o co cała ta dyskusja pod tekstem, ale moim zdaniem za bardzo się przejmujesz oceną innych. Tym, co myślą o Tobie i o tym, co piszesz. To jest ich problem, nie Twój. Mówiąc kolokwialnie: chrzań to, niech myślą, co chcą. Po co ludziom udowadniać na siłę, że się mylą? Zbyt bierzesz wszystko do siebie, wyluzuj. I zostań, bo jak zwiniesz manatki i sobie pójdziesz - to to forum na tym straci. Pozdrawiam :)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzień doby Alicjo, dziękuję za słowo otuchy. To znaczy, tu nawet nie chodzi o to, że ludzie się mylą. Bo to naturalne, i ja jestem często omylny, błędy popełniam permanentnie. Bezdyskusyjnie ludzie mają prawo do własnych poglądów, opinii, czy światopoglądu, natomiast, sprawa z mojego punktu widzenia tu dotyczy prostej zasady, jeżeli autor określa jasno miejsce, czas, i powód napisania tekstu, to chyba nie można z nim polemizować, i go bombardować zarzutami, stosując takie metody komentujący mogą we własnych mylnych wyobrażeniach stworzyć hybrydę interpretacyjną utworu do którego się odnoszą jak i samego autora zaszufladkować. Czym innym jest własne czucie, wyobrażenia i intelektualne skojarzenia czytającego, w tym zakresie nie mam uwag, każdy człowiek wyobrażenia ma własne i ja nie mam powodów ani ambicji by moderować ludzkie impulsy. Lecz jeżeli określam w sposób werbalny i publicznie dokładną czasoprzestrzeń i powód powstania utworu, a przykładowy i dowolny komentujący perswaduje mi, że się mylę, no to coś jest tu nie tak. I tylko przeciw temu w tej rozwlekłej dyskusji oponowałem.

 

Przy okazji, i w sposób niezamierzony przez nikogo w rozwinięciu tej "debaty" doszło do oceny bardziej ogólnej (kompleksowej) mojego sposobu wykładania tu na portalu komentarzy (oceny i w jakimś znaczeniu nawet autokrytyki dokonałem sam, a przy okazji także inni komentujący) --> w sposób jasny i precyzyjny dokonałem tej samooceny:

 

Wynika z niej tylko tyle, że uważam, iż dlatego, że nazbyt merytorycznie i LOGICZNIE, oraz z argumentami odnoszę się do komentarzy to ludziom całkiem naturalnie -->  przeszkadza, i z tej dyskusji --> jak zrozumiałem --> życzyliby sobie, abym odpuszczał w kluczowych konkluzjach odpowiadając na komentarze, więc wyjaśniłem, --> że prawda i argumenty są dla mnie ważniejsze od partykularnych-osobistych modeli społeczno-obyczajowych, ogólnie --> od norm salonów, koterii, mainstreamów, argumentowałem --> że nie mam potrzeby by w to wchodzić. Ale oczywiście rozumiem, że zawsze w życiu istnieją jakieś trendy, mody, preferencje, i mają swoje własne szersze oddziaływania - ok, dlatego postanowiłem nałożyć na siebie (bo przecież nie na większość?) ograniczenia w publicznych reakcjach przede wszystkim -->  tutaj z państwem.  

 

Dziękuję Alicjo za piękny akt solidarności, bardzo to doceniam, skoro rozumiesz mój punkt widzenia (a rozumiesz) to dla mnie jest to autentycznie mega cenne. Przemyślę decyzję, bo są cenni i bliscy mi czytelnicy, którym zależy na tym. Wszystkim państwu ślicznie dziękuję, i ślę serduszka, lecz obecnie potrzebuję intymności, przestrzeni. Pozdrawiam Alicjo.

 

@Allicja mógłbym jeszcze konkludując ostatecznie dodać, że chodziło tu o merytoryczne fakty co do -->  celu i czasu napisania tego wiersza on powstał w 2016 roku. Ale jeżeli wszyscy państwo komentujący uważają, że wiersz dotyczy wydarzeń współczesnych, to może dodam, że choć nie dotyczy, bo dotyczy Zaślubin Polski z Morzem Bałtyckim w roku 1920, to pomimo tego -->  ja od obecnej Polski się nie odżegnuję, bo nie widzę ku temu ŻADNYCH POWODÓW, i tego się nie wstydzę, żyjemy w demokracji, nie oznacza to że muszę pod dowolną modłę komentujących być ustawiany w charakterystykach politycznych. Ja piszę i to tylko czasami --> teksty bardziej społeczne. Polityka (przepraszam za kolokwializm) mi powiewa ;))

Edytowane 8 Października 2020 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Gość Radosław]

Plastyczny, radosny i okazujący szacunek obraz.

 

Wiele wersów można smakować w zestawieniu z całością, oraz wyciągnąwszy  z wiersza. Dla mnie od razu rzuciły się w oczy opisy ukazujące kobiety i mężczyzn - charakterystyczny obrazek z wielu filmów dokumentalnych i tych z fabułą. 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

Co do rymów, w moim odbiorze wzmacniają uczucie radosnej atmosfery, świętowania. 

 

Czytam ten wiersz, jako hołd dla tamtych czasów i wydarzenia historycznego - 

- radosnego. I tu jest celebrowanie: wydarzenia i celebrowanie słowa. 

 

Pozdrawiam 

 

 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięks. Miło. Można śmiało uznać, że tekst jest hołdem do uroczystości  Zaślubin Polski z Morzem Bałtyckim. I ten akurat utwór śmiało można uznać jako świadomie celebracyjny. Pełna zgoda. Dzięki za analizujący i precyzyjny komentarz :)