Rzeki rwące

[tomass77]

Płynęła przez palce 

Bez namysłu wartko

Czy płynie przez stolicę

Czy śródziemne pola ..

 

Ona 

Rzeka czysta

Prawie niesplamiona 

 

Płynęła z kranu 

Nurtem ciut podłużnym 

Ze współczuciem walczył 

Łazienkowy kurek 

 

Bo jej żywe oczy 

Półnagie w tym biegu 

Wzbudzały po cichu

Jej ponure kredo

 

       ***********

 

Płynęła z jagodowych

Cierpką z dna posoką

Ławice mijały

Mgławice jej oczu 

 

Listopadem wspięła 

Się nad rozlewiskiem 

Spłynęła spokojnie

Z breją

No i z liśćmi 

[Sylwester_Lasota]

nie wiem dlaczego, bo ciężko mi się te rzeki skleja do kupy, ale COŚ w tym jest. Nie wiem, może melodia, może obrazy, a może właśnie ta niewyrazistość treści, bo chociaż to to tylko lanie wody, to wchodziłem w te rzeki już trzykrotnie ;).

Pozdrawiam serdecznie.

Edytowane 25 Września 2020 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Gość Radosław]

Ciekawie. W sam raz na poranne obmycie. Pozdrawiam !

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - faktycznie wiersz na przebudzenie  - są emocje...

                                                                                                  Pozd.

[tomass77]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Również pozdrawiam i dziękuję za czytanie. Podoba mi się to „lanie wody” :) 

 

T.

Panie Waldku, na Pana zawsze można liczyć. Dziękuję za czytanie. 
 

Pozdrawiam

 

T.
 

 

Cieszę się, że wiersz kojarzy się ze świeżością. Bardzo dziękuję za komentarz. 
 

pozdrawiam

 

T.