Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy nie ma Cię obok

To jakby mnie nie było

Świat istnieje ale po co?

Żyję tylko chwilą

Kiedy jesteś blisko

 

Oddaję Ci swoje ciało

Poświęcam Ci myśli

Nie umiem inaczej

Jesteś dla mnie wszystkim

 

Szczęście ma Twe imię

Nie ma prócz Ciebie rozkoszy

Błagam Boga bądź blisko

Chcę spędzić wieczność 

Patrząc Ci w oczy

Opublikowano

Gdy Cię nie ma

Jakby mnie nie było

Świat istnieje po co?

Żyję tylko chwilą

Kiedy jesteś blisko

 

Oddam swoje ciało

Poświęcę myśli

Nie umiem inaczej

Jesteś dla mnie wszystkim

 

Szczęście to Twoje imię

Bez Ciebie nie ma rozkoszy

Błagam Boga bądź blisko

Patrząc w Twoje oczy

Chcę pozostać przez wieczność

 

 

Pozbyłem się kolokwialnego spędzić, choćby miało znaczenie pastwiska czasu :)))

 

 

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@lich_o Podoba mi się

@[email protected] Albo skrytykowałeś utwór na maksa, ale tak inteligentnie, że nie jestem pewien, czy to zrobiłeś, albo ja nie rozumiem, co napisałeś xd Poza tym jestem mężczyzną. Dopiero teraz uświadomiłem sobie, że sungura kończy się na -a, które Polakom nasuwa skojarzenia z rodzajem żeńskim. W języku, z którego sungura pochodzi nie ma rodzaju żeńskiego, ba! w ogóle nie ma rodzaju gramatycznego w tym języku.

@Marcin Krzysica Ale ja lubię, żeby były pisane WIELKĄ literą. Bo taki wiersz, to czasem trochę jak list...

@PuszKin Przede wszystkim głupia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wiesz dziś nie modliłem się do Boga.  Wiesz byłem w takim stanie, tak bardzo pod wpływem że zapomniałem modlitwę. Zgubiłem już drugi wers po Ojcze Nasz. Więc do Lucyfera pomodliłem się. Trochę mi go szkoda, trochę wierzę że jego wojna ze Stworcą, z wolą Boga może zostać zakończona, że wciąż pamięta Raj, Niebo, skrzydła które miał. Że i Bóg słyszy i widzi jako wszechobecny jego słowa czyny myśli i wierzę że jest w stanie mieć chęć wrócić w ciepło Bożych objęć, trafić znów do miejsc gdzie grzeje miłość ognia Stwórcy serc. Że jest w stanie gdzie opanowanie się by ludzkość robiła źle by nie karmił go grzech, by nie rósł z kolejną z łez co jak duszy krew po policzku płynie, leje się. Że ma w pamięci dobro, które uspokaja i że ma dość rozedrgania wibracjami wojny, że się uspokoi i będąc spokojnym powtórzy słowa których nauczył nas Syn a potem doda kilka swych gdzie wprowadzą zachwyt Boskie myśli i za uczuciami (Bóg wciąż kocha zbuntowanych) pójdą czyny i wróci pokój między nimi. I przykład weźmie człowiek.  Koniec wojen.  Miłość w sobie noszę.  Pamiętając grzech który rani niematerię wnętrz.   
    • @Łukasz Wiesław Jasiński do loży nie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      esej przeczytam...
    • @Stukacz w tym już więcej ciepła, niż romantyzmu - domieszka sentymentalna
    • @Poet Ka   Przy okazji: w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku Żandarmeria Wojskowa nauczyła mnie BAS-u, jako były pracownik Archiwum Akt Nowych miałem szkolenie z Obrony Cywilnej, kompetencje Obrony Cywilnej przejęła Państwowa Straż Pożarna i Obrona Cywilna to nic innego jak Wojsko Cywilne.   Jestem pogańskim racjonalistą - libertynem i intelektualnym biseksualistą - uniwersalnym i należę do Wolnomularstwa Narodowego - Loża Trzech Braci i gdybyś, moja droga Poetko, byłabyś zainteresowana, to: serdecznie zapraszam na mój esej pod tytułem - "Saga" - nie lubię praktyki błędnego koła - śmiertelnej rutyny, a teraz: dziękuję za miłą rozmowę i kolorowych snów.   Pułkownik: Tajnego Ruchu Oporu - Hrabia Łukasz Wiesław Jan Jasiński Herbu Topór 
    • @Duch7millenium oryginalny wierszyk!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...