Serce niczym nadzieja, która zawieść nie może

[deli s]

Serce, wiem, że jesteś, bo być musisz,
Lecz ja zawsze liczę na twoją młodość
I chęć do pracy na stadionie
Niezliczonych konkurencji
- zazwyczaj olimpijskich
Ty za stare nie możesz być na nic.
Mówisz, podpowiadasz i uczysz siebie i mnie,
Jak podwyższać własną
wytrzymałość na trudy rozpoczętego
Każesz siebie słuchać nawet wtedy,
Gdy spóźniasz się o ułamek sekundy.
Czasami już się, że nie usłyszę twoich
spóźnionych, długodystansowych kroków.
Ja ci muszę ufać i ufam,
Choć nie mogę przeniknąć
mapyTwoich wyroków.

[Włodzimierz Nabkowski]

hmm potrzebujesz mocniejszej puenty, ogólnie nie jest źle :)

[deli s]

może jakaś podpowiedz ?

[Włodzimierz Nabkowski]

"Choć nigdy nie mogę sprawdzić wcześniej,
Czy we właściwą mnie pchasz drogę życia"

myślę, że "droga życia" jest oklepana.
spróbuj tę samą myśl przekazać ciekawiej

[Włodzimierz Nabkowski]

może: "czy właściwą mi wskazujesz drogę?"
ale proponuję jeszcze pokombinować

[deli s]

a teraz?. to jeszcze chyba nie przekonuje mnie hm..?

[Włodzimierz Nabkowski]

ok lepiej, przeczytaj na głos i sprawdź czy rytm jest.

[dasia]

O, nie "mapa wyroków" to brzmi ciekawie. "Droga życia" to rzeczywiście oklepane. "Wyrok" niesie ze sobą cały ładunek emocji towarzyszących skazańcowi (w kontekście całości) na wybory Serca - miłości. Tu nie rządzi logika, wyrok zapada poza rozsądkiem. Wyrzuciłabym - "zazwyczaj olimpijskich" - tu nie o to chodzi, prawda. To trąci prozaizmem, a powinno nieść głębsze przesłanie. Tak mi się wydaje. Jak sądzisz? Pozdrawiam.

[deli s]

dzięki za konstruktywne uwagi. zazwyczaj olimpijskich, to takie porównaie serca na arenie olimpiady( kontekst sportowy).jeszcze raz go edytowałem może teraz jest bardziej rytmiczny.dzieki i pozdro.

[stanislawa zak]

może tak;
choć nie mogę przeniknąć mapy twoich wyroków
"to mapy wyroków podoba mi się"
pozdr.

[deli s]

po zmianie dziękuje wszystkim pozdro.