Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiosnę raz się przeżywa, raz gra się w zielone,
Raz błękit płynie w żyłach i raz słońce wstaje.
Raz tylko się planuje podbić świata kraje,
Raz tylko twoje ciało nie jest pochylone.

 

O przewrotna młodości, zdradzieckie twe drogi!
W twoim ciele trwa równo piękno i pogarda!
Ty jesteś wzniosła Diana, tak lotna jak harda,
Dla tych, którzy jesieni przestępują progi.

 

Największa zbrodnia przeciw twej świętej godności
To wyrzec się z umysłu i serca młodości.
Karzesz za to surowo- jesień raz zasiana
Łamie równo tak starca, jak byle młodziana
Po czym w posąg ze spiżu człowieka obraca,
Bo wiosna raz skończona nigdy nie powraca.

Opublikowano

Bardzo fajny, udany, nawet programowy, sonet z uniwersalnym przesłaniem. Dobre o tej jesieni, raz zasianej, niektórzy ze znajomych już przed maturą tę jesień już w sobie mieli, a u innych trzyma się od nich nadal daleko. Bardzo mi się podoba. 

Opublikowano

@Pan Ropuch Każdy w nie przecież wpadnie, nieprawdaż?

@miauczenie owies Oczywiście zależy jak na to patrzeć. Niektóre wydarzenia mogą jednak spowodować nieodwracalne skutki. Tak samo nasze decyzje, nasz kierunek życiowy.

@Marek.zak1 Ten tekst pisałem swoją drogą parę dni po maturze. Miałem poczucie, że te dni były jakby skoncentrowane na temacie młodości i jej ulotności. Może to brzmi trochę melodramatycznie ale było to dla mnie coś niezapomnianego :)

Pozdrawiam

Opublikowano

@Kot  Posąg ze spiżu może być piękny, ale jest przede wszystkim martwy (ale rozumiem twój odbiór). Głupotę się pamięta jeśli się do czegoś przyczyniła, czego nikomu nie życzę ;)

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...