Przezroczysta noc

[Dekaos Dondi]

gdy zlęknione

szybowały o poranku

a w białych mgłach tulących świt

rozedrgany obraz jutrzenki

był ledwo widoczny

 

przezroczysta noc

niewidoczna lecz prawdziwa

unosiła się nisko na łąką

kryjąc w sobie

ciemną stronę księżyca

 

dlatego odczuwały niepokój

krążąc nad koronami drzew

prosząc wiatr

o niezwątpienie

 

w unoszeniu

zwyczajnych spraw

 

z końcem dla początku

bez końca

 

w wietrznym przemijaniu

niekończących się chwil

 

 ≈•≈•≈

 

gdy przeminą  obok

już te same

nie wrócą na nowo

 

bo tak się zdarza

że los oddali

 

a ty głupi nie wiesz

 

początek cierpienia

czy właśnie ocalił

 

 

Edytowane 15 Sierpnia 2020 przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)

[Ilona Rutkowska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... i kilka innych wersów, które mnie zatrzymały:)

Pozdrawiam

IR

[Dekaos Dondi]

@Ilona Rutkowska

Ilona Rutkowska→Dzięki:)→Cieszy mnie to, aczkolwiek nie wszystko jest sensowne, co piszę:)

Pozdrawiam:)

[Ilona Rutkowska]

@Dekaos Dondi wszystko pewnie nie... ale skoro widzisz sens w pisaniu, a ktoś znajduje jakiś sens w tym co piszesz, o... to już coś! :D

Nic nie poradzę, że mi się spodobał;)

[Dekaos Dondi]

@Ilona Rutkowska

Ilona Rutkowska→W takim razie↔drugie Dzięki:))

No... jakiś tam sens znajduję, ale nie zawsze sensowny na tyle,

by z całą stanowczością stwierdzić, że to co przed chwilą napisałem, jest sensowne: D

Pozdrawiam :) To na pewno ma sens:)

[Ilona Rutkowska]

@Dekaos Dondi Ba! czasem nawet nie pamiętasz o co chodziło w tym, co napisałeś przed chwilą... (no może kilka dni temu) czyż nie? Jeśli tak, to wszystko w porządku :D Tak myślę. 

Też widzę sens w pozdrowieniach;), więc

pozdrawiam również:)