Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

idź precz o prymitywna siło Ludus

zabierz ze sobą pożądanie

i niszczycielską moc Manii

przyszedł bowiem wiek rozsądku

czas hołdu Agape

i zerwania z przepięknym Erosem

 

idź precz o wielka namiętności

już mego serca

ponownie nie zabijesz

był bowiem Diabeł

lecz jest Księżyc 

a po nim wzejdzie 

Słońce Wielkich Arkan

 

 

 

 

 

Edytowane przez pomaranczowy.kot (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@pomaranczowy.kot i życie doczesne w rękach natury, która nas budzi i usypia, nie wyrywa że snu jak emocje ludzkie, szarpane jak struny. Polecialas lekko jak ptak w tym wierszu. Brawo

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odczytuję to jak powrót, czy silną wolę powrotu do pierwotnego źródła miłości... Jego woda jest najczystsza. Piękny i decydujący dla naszego dla życia temat. Pozdrawiam

  • 3 lata później...
Opublikowano

Poprawnie, czysto i logiczne, otóż to: to nic innego jak biały wiersz, większość tutejszych użytkowników to grafomani i wierszokleci i pozal się, Światowidzie, nie wiadomo co jeszcze, nie odróżniają klasycznych wierszy od białych i eksperymentalnych, słowem: tworzą zwykłą prozę, dalej: nożem kroją i tworzą kolejny wers - nie posiadają warsztatu literackiego.

 

Łukasz Jasiński 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...