Przynoszę Ci

[Koziorowska]

Przynoszę Ci

 

 

Przynoszę Ci o północy

gwiaździsty dzban

mojej uległości:

 

Ty nie chcesz z niego pić.

 

Przynoszę naręcze

herbacianej niewinności:

 

odrzucasz, bo taka biała, zimna

i zmęczona.

 

Przynoszę gorzki nektar

płochego zetknięcia naskórków:

 

wymykasz się,

nie potrzebujesz świtu

z moich dłoni.

 

Przynoszę znoszoną, wykorzystaną

przez krwistą czerń księżyca

duszę:

 

za dużo w niej dziur, przepaści

i bólu.

 

Cóż…

 

Cóż mam Ci podać, żebyś spotkał mnie

raz w słonej martwocie snu?

 

Cóż uczynić, kiedy Twoje tętno

szepce w przeciwnym kierunku?

 

Cóż sprawić, żeby Twoje łzy

choć raz były moje?

[Gość]

@Koziorowska

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pisać te piękne wiersze, pustorak może to usłyszy, nawet jeśli jest głęboko pod wodą. Pozdrawiam serdecznie