Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Veni Vidi Vici

ais
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
ais

ais

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Ludowe przysłowia ponoć głoszą prawdę
domyślam się zatem, że są wiele warte
byłoby niesmacznie słuchać głupków wsiowych
gdyby ci nie znali mądrości ludowych

przykłady poniższe godne pamiętania
mądre i rzeczowe, w głowie do dumania

„Nie patrz, kto mówi, ale co mówi”
„Nauki korzenie są gorzkie, lecz owoce smaczne”
„Kiedy lipiec daje deszcze, długie lato będzie jeszcze"
„Mądry Polak po szkodzie"

nie każda dewiza warta jest uwagi
jednak są takowe, które tyczą szlaki

kultura powszechna, zmodernizowana
bywa nazbyt płytka na kanon poznania

ludowe przysłowia nie powstały wczoraj
zacna mądrość ludu jest niczym pastorał

bracia chłopi byli są, nie w ciemię bici
przeto dla nich słowa Veni – Vidi – Vici.

 

 

___

12 lipca przypada Dzień Męczeństwa Wsi Polskiej

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Edytowane przez ais (wyświetl historię edycji)
8
Sekret

Sekret

Opublikowano
Opublikowano

"Mądry Polak po szkodzie,

A jeśli i prawda z tego zbodzie,

nową przypowieść sobie Polak wykupi,

że i przed szkodą i po szkodzie głupi"

Kochanowski (o ile dobrze pamiętam). 

Tak swoją drogą, w nawiązaniu... :)

 

W pewnym sensie zgadzam się z przesłaniem, istnieją wartości ludowe, które nie powstały bez powodu. Jednak zwracam również uwagę na fakt modernizacji społeczeństwa, efektu Cooka, globalizacji oraz nieograniczonego dostępu do informacji - to obecnie sprawia, że wszelaki empiryzm traci na wartości, bo doświadczenie, które zdobywali inni ludzie, odnosi się do świata, który poprzez turbulentną bitwę tez i antytez, przestał istnieć.

 

 

Pozdro!

 

1
ais

ais

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

@Sekret  O, kurczaki, jaki komentarz xD Sikret, a Ty nie zagalopowała sję cjutek, hę?

Z Twojej wypowiedzi wynika, że wieś z mapy nam znika... Tylko nie to!

 

W całym swoim długim i nieskończonym życiu na prawdziwej wsi byłam trzy razy, niestety. Mój wieśniaczy empiryzm jest szalenie ubogi, nad czym ubolewam.

 

Modernizacja społeczeństwa... - współczesna wieś nie ma nic wspólnego z wsią sprzed stu, czy siedemdziesiąciu, osiemdziesięciu laty, o której napisałam.

Młodzi rolnicy i rolniczki, to osoby nierzadko wykształcone z tytułami mgr i to jest przede wszystkim podstawowa zmiana. Do tego dochodzi zapomoga z UE, która pozwola na rozwój ekonomiczny i społeczny.

Trochę zatarły się granice między miastem a wsią, ludzie korzystają z "dobrodziejstw" medialnych, które mają ogromny wpływ na czynnik ludzki.

Chociaż z tego, co wiem, są miejsca nieskalane nowoczesnością, do których gromadnie zjeżdżają turyści (szczególnie bez dzieci) poszukujący oazy błogiego spokoju.

Wieś wyeluowała i chyba dobrze, ale wiele osób pamiętających dawną wieś w skrytości serca za nią tęskni. Do tych osób należę i ja, chociaż nie wyobrażam sobie siedzenie w wygódce z telefonem, hahaha

 

Dziękuję za pasjonujący komentarz (zwalił mnie z nóg xD) i pozdrawiam serdecznie :)))

Aaaa, i dziękuję za serduszko :]

 

 

@Sylwester_Lasota Poprawiłam orta. Dziękuję i za komentarz i serduszko także :)))

Pozdrawiam serdecznie!

 

@iwonaroma Dziękuję za podobanie. Fotografia z sieci (óps).

Pozdrawiam serdecznie :)))

 

@Wiesława  @Natuskaa Dziękuję Wam za serduszka :)))

Pozdrawiam serdecznie!

Edytowane przez ais (wyświetl historię edycji)
  • 2 tygodnie później...
  • ais zablokował(a) ten utwór
  • ais odblokował(a) ten utwór

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • marekg
      spacer między kroplami wymyślonego deszczu

      Przez marekg · Opublikowano

      grzechem jest nie widzieć anioła wszystko jest ponieważ nie ma nic na pustej ulicy deszczowe miasto spływa w przestrzeni iluzji w smugach zgaszonych okien kolejne niebo na skamieniałych skrzydłach nagie ciało sposobi się do lotu
    • andrew
      Kosmos ziemia i życie

      Przez andrew · Opublikowano

      @viola arvensis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • andrew
      weekend potrafi zgubić czas

      Przez andrew · Opublikowano

      wieczór  zamknął okiennice  mówiąc ptakom  dobranoc    zniknęliśmy  w ciemności  tylko  promieniujące ciepło  podpowiadało …  że będzie miło    oglądane foldery  wycieczek przestały  budzić zachwyt  ... świt przyszedł  zbyt szybko  na szczęście  ... weekend    3.2026 andrew  Sobota, już weekend   
    • janofor
      Non finito

      Przez janofor · Opublikowano

      @Gosława Wydaje mi się, że ten tekst wymaga przeredagowania. To miał być szkic, ale się pospieszyłem i wstawiłem go na forum...  @Gosława Mogłabyś wskazać momenty, które Cię zatrzymały? Z chęcią  zestawiłbym je z tym co ja uważam za dobre w tym tekście.
    • ghostgirlpoem
      Szary pokój

      Przez ghostgirlpoem · Opublikowano

      Szary pokój   Nie chciałam tego pisać, bo nie chcę żebyście wiedzieli, że mnie to obchodzi, że są rzeczy o których myśle przed snem, zanim ucieknę do świata marzeń, że mam serce.     A może nie mam, sama nie wiem, ale czasem czuję ból, więc może jestem jeszcze człowiekiem, a nie już tylko wrakiem, nie tylko duchem przeszłości.     Chciałabym być czymś więcej, niż tylko waszym marnym wspomnieniem, ale nie ma już we mnie nic, co by was zatrzymało, co by was utrzymało w moim szarym pokoju pełnym smutku.     Dla blondynki którą kiedyś byłam, chciałabym się uratować, bo ona była jak promyk słońca, jak wiatr we włosach, w twoich oczach była sama słodycz, niewinna jeszcze, zanim świat zdążył cię zranić, byłaś jak wiosna, która nie znała zimna, ciepła i przyjemna, a serce pełne miłości i troski, zamartwiałaś się o innych, lecz ludzie pokazali ci że można mieć więcej, niestety to nigdy nie znaczyło lepiej, zagubiona byłaś, a pomocy nie otrzymałaś, ale ja gdybym mogła to bym ci podała dłoń, bo wiem że tak naprawdę nie chciałaś stać się latem, gorącym i bezlitosnym, burzliwym i zmiennym. Chciałabym cie lepiej zapamiętać, bo wiem że miałaś w sobie dużo więcej. Szary pokój to widział i ja też wiem.     Dla brunetki którą kiedyś byłam, chciałabym się uratować, bo byłaś pełna bólu, ale miałaś siłę której ja nie mam, miałaś śmiech którego ja nie mam, byłaś warta wszystko, lecz nie zostałaś nigdy doceniona, ale wiedz że ja cię doceniam, bo byłaś jak wczesna jesień, czasem chłodna, ale w niektóre dni radosna jak piękne zachody słońca, twoje nadzieje stały się jak deszczowe poranki, myśl że może jednak w południe wyjdzie słońce, lecz nigdy nie wyszło, czasem tylko przebijało się przez chmury twojej nostalgii, nostalgii za wiosną, mimo to odnajdowałaś w szarych dniach, kolorowe liście, i za to ci dziękuję, bo byłaś pewna, że ty w tym szarym świecie jesteś właśnie tym kolorowym liściem, jednak spadł on na brudną ziemię i zderzył się z ponurym światem, tak samo jak ty. Szary pokój to widział i ja też wiem.     A teraz jestem tylko ja w czarnych włosach, dla której nie chce się już uratować, w swoim smutnym szarym pokoju, i nie mam już was, tylko ja i moje żałosne smutki, teraz zostały mi już tylko szare ściany, które słyszą mój płacz, czują mój ból, i może też staną się czarne, jak moja poddająca się dusza i kosmyki na głowie, stałam się jak zima, bo nie mam już w sobie słońca, nie mam już w sobie ciepła dla innych, ale wiedzcie, że chciałabym mieć, znów radość na twarzy, i te iskierki w oczach, ale może jest jeszcze dla mnie nadzieja, bo po zimie jest wiosna, ale czy ja chcę czekać tak długo, i tak nigdy już nie będę jak tamta wiosna, ani jak tamta jesień i lato, ale bardzo nie chce pozostać na zawsze zimą, bo czuję się jak zagubiony płatek śniegu na wietrze w chłodną noc, sam bez celu błąkający się, zimny lecz też mały, bo nikt nie widzi jego piękna i wyjątkowości, nikt się nie zastanawia nad jego żywotem, oprócz niego samego, jestem taka sama jak on. Szary pokój to widzi i ja też wiem.     Ale napewno nie chciałabym się uratować dla was, bo nikt nigdy mi nie pokazał, że byłabym warta rano wstawania, że byłabym kolorowym liściem wśród ponurej codzienności, że byłabym promykiem słońca, że byłabym jak ulubiona melodia, że byłabym jak plaster na rany, dlatego zostanę sama w szarym pokoju, i tylko to po mnie pozostanie, te smutne i mokre od łez ściany, a poza nimi wspomnienia ze mną, mam nadzieję że będą was prześladować w najgorszych koszmarach o mnie, a jak uronicie po mnie łezkę, to pomyślcie o szarych ścianach, które codziennie widziały moje troski i moje bóle, a żadnego z was tam ze mną nie było, żaden z was nie pomyślał o wiośnie, lecie, jesieni i zimie.  A szary pokój widział to wszystko i ja też wiem.        

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...