nic więcej

[w kropki bordo]

wysypując na stół zebrane po drodze mirabelki

opowiadasz o zimnych pustynnych nocach

piasku który chrzęści w zębach

mówię że przestałam widzieć kolory

 

smażymy powidła

z biurowych spinaczy robisz drylownice

sok spływa w zagięcia łokci

 

pytasz czy możesz zostać

 

zegary płoną na ścianach

nasze ciała rozsypują się w palcach

 

zawsze tu byłeś

 

 

150620

Edytowane 2 Lipca 2020 przez w kropki bordo (wyświetl historię edycji)

[Johny]

Wiersz podoba mi się najbardziej z tych, które u ciebie czytałem. A to dlatego, że ma piękne, poruszające, wywołujące emocje obrazy. Dzięki temu świetnie się go czyta dosłownie. Kilka innych było ciekawą zagadką metafor. Ten jest filmem który z przyjemnością się ogląda z drugą osobą w kinie, a po seansie można porozmawiać o ukrytych znaczeniach :).

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pl i mężczyzna rozmawiają o wspólnych owocach ich doświadczeń.

 

 

On opowiada o swojej samotności i jak go ona uwiera.

 

 

Ona dzieli się swoim smutkiem, utratą nadziei.

 

 

Stają się sobie coraz bliżsi. Te ich wspólne doświadczenia życiowe spajają ich coraz bardziej (smażymy powidła). Pomaga także to, że znają się z pracy (biurowe zszywacze).

 

 

On wykonuje swój ruch.

 

 

Czas się zatrzymuje. Po połączeniu duchowym następuje fizyczne.

 

 

I mają poczucie, jakby znali się od zawsze.

[Pan Ropuch]

@w kropki bordo Chyba wolałem Twój nick - Umbra Palona, ale kropka też już może być;) Johny zaskakująco biegle rozszyfrowuje nam te Twoje wiersze gdyby nie on zupełnie prawie przeszły by bez echa;) Fajne teksty fajne pisanie skoncentruj się na tym bo Ci to wychodzi, tą niekonstruktywną zaczepno-prowokacyjną krytykę odpuść sobie, no chyba, że lubisz szumieć i spijać tą negatywną piankę może to Ciebie nakręca do tworzenia?? Pozdrawiam

 

 

Pan Ropuch

Edytowane 2 Lipca 2020 przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)

[beta_b]

Z przyjemnością. b

[w kropki bordo]

@Johny dziękuję, jesteś niezrównany :)

@Pan Ropuch Dziękuję :) 

Uwielbiam jak ktoś mówi mi jaka mam być, co mam robić, na czym się koncentrować, bo wychodzi mi to nieźle, a co odpuścić...:) Co lubię, a czego nie, co mnie nakręca, a co blokuje....

To jest forum literackie.....no chyba, że mnie gdzieś przekierowuje :)))

Pozdrawiam również bardzo serdecznie i słonecznego dnia :))

@beta_b Dziękuję, miłego:)

[Pan Ropuch]

@w kropki bordo Nie każdy ma skórę jak słoń, tutaj chyba prędzej każdy tak cienką jak na łokciu. Lubisz jak ktoś rozpisuje się i w końcu rozszyfrowuje tą Twoją poezję, a sama komentujesz obcesowo, lakonicznie i głównie niemile czyjąś, w pół zdania z niedopowiedzeniami i tak dalej. Zauważam tutaj dużą rozbieżność taką praktycznie 180 stopniową;) Nie mówię jak masz robić czy jak masz nie robić tylko uwypuklam Tobie bo może sama tego nie dostrzegasz jak już to robisz. Jeśli dalej uważasz, że wszystko jest w porządku i super to luzzzzik. Powodzenia!

 

Pan Ropuch

[Somalija]

@w kropki bordo bardzo plastyczny obraz początku związku. To Twój najlepszy wiersz z prezentowany tutaj, mam nadzieję na więcej. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Deonix_]

Bardzo plastyczne, wciągające, głębokie. 

Tu jest w sumie wszystko, co dobry utwór literacki mieć powinien. 

Jest zmysłowość, mistycyzm i akcja. Bardzo mi się podoba. 

 

Pozdrawiam, 

 

D. 

[Frohnixe]

Jestem pod niemym wrażeniem! Te obrazy przewijające się w wyobraźni, jakie sprowokowała lektura tego wiersza, są niesamowite!

[w kropki bordo]

@Pan Ropuch Panie Ropuch nie znamy się, więc skąd to przekonanie, że Pan wie, co lubię, a czego nie? 

" Nie każdy ma skórę grubą jak słoń, tutaj chyba prędzej każdy tak cienką jak na łokciu." ....a skąd znowu to przekonanie?

Zna Pan grubość skóry/wrażliwości innych użytkowników, że występuje w ich imieniu?

Dziwne. Pozdrawiam:)

@Somalija Dziękuję bardzo, pozdrawiam :)

@Deonix_ Bardzo dziękuję za komentarz, miłego:)

@Frohnixe Dziękuję bardzo, pozdrawiam serdecznie:)