Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

urodziłam się karaluchem

zapierdzielam jak USAin Bolt

po ciemnej kuchni w miejskim blokowisku

mieszkam ze swoją oraz męża rodziną

 

żyjemy w rurach kanalizacyjnych

szafkach szparach gdzie Bóg da

ale nastały ciężkie czasy

codzinnie robią nam holokaust

przez co nie mogę spać ze strachu o dzieci

 

świat poszedł naprzód

cywilizacje mutują a my stoimy w miejscu

jak niedorowinięte żaby

 

ciotki i wujostwo dawno przenieśli się

do lepszego miejsca

jakaś willowa dzielnica magazyny

żarcia w bród i spokój

 

nie wiem dlaczego ciągle tu mieszkamy

chyba z sentymentu

jesteśmy uchodźcami

mamy genetycznie zaprogramowaną asymilację

pragnę jednak ustatkować się

w miejscu które nie narażałoby

moich bliskich na utratę członków rodziny

 

wiem że nas nie lubią

gardzą nami

wyzywają od brudasów czarnuchów

czy to nasza wina że mamy ciemne ubarwienie

wychodzimy nocą jak ninja

by uszczknąć darów z Bożej łaski

 

starsze dzieci też się wyprowadziły

od pewnego czasu nie mam od nich wiadomości

podobno wdały się w jakiś konflikt

zbrojny

 

urodziłam się karaluchem

nie musisz mnie z tego powodu zabijać

ale pamiętaj że roznoszę zarazki.

 

 

 

______

Dzisiaj obchodzimy ŚWIATOWY DZIEŃ UCHODŹCY.

 

 

 

 

Edytowane przez ais
ort (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@ais Chyba idą jakieś wybory bo coraz więcej wierszy jak dla mnie - stricto politycznych ;) (żeby nie było sam takie popełniałem) Szkoda, że ten karaluch od spodu nie jest tęczowy, dopełniłoby to obraz bożej łaski. Jest pomysł i jest wykonanie, ale jest i nachalne pozycjonowanie ofiara - kat, skąd już jest bardzo ciężko nie przekroczyć granicy śmieszności, patosu i groteski (sam tytuł naprawdę może się tym wszystkim stać i to naraz.)  A czy ty należysz do jakiejś poszkodowanej grupy oddziaływań? Pozdrawiam.

 

Pan Ropuch

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Pan Ropuch  Nie wszystkie wiersze, które wstawiam, napisałam wczoraj. Powyższy ma około czterech lat i był odzwierciedleniem sytuacji na świecie.

Nie każdy człowiek przechodzi obojętnie obok otaczającej nas rzeczywistości, nie każdy ma tak twardy pancerz.

A wiersz można odczytać wielowarstwowo jedni pominą ostatni wers, drudzy wezmą go sobie do serca.

Dzisiaj przeczytałam historię o zastrzelonej w swoim domu afroamerykance, która dostała osiem kul od policji i ta historia bardziej mną wstrząsnęła niż historia George'a Floyd'a. Osiem kul robi jednak większe wrażenie.

 

Gdybym pokusiła sie o napisanie wiersza ponownie, może i użyłabym kolorów tęczy, wówczas ten problem nie był na tyle istotny, aby go poruszać.

 

Ale nic straconego może coś wydziergam.

Pozdrawiam

 

ais, niejaka AOU

 

***

@valeria Zajmij sie sobą, bzami, kimś, a ode mnie wara.

 

***

Podziękowania za serduszka dla:

@Silver & @Rastu

 

Szczęścia.

Opublikowano (edytowane)

@ais Jak widać niewiele się zmienia w takim razie mimo upływu czasu, chyba stoimy w miejscu albo po prostu to wszystko jak niestety już bywało - zatacza koło. Tam wyżej powinno być niedorozwinięte zjadłaś "z" ;) Wybacz ale pobawię się tym Twoim tekstem tak a propos dał bym tytuł - Karaluchy, bez żadnej agitki do dobrej zmiany czy w pisdu z wami :DDD

 

 

urodziłam się karaluchem

zapierdzielam jak USAin Bolt

po ciemnej kuchni w miejskim blokowisku

mieszkam ze swoją oraz męża rodziną

 

żyjemy w rurach kanalizacyjnych

szafkach szparach gdzie Bóg da

 

nastały ciężkie czasy

codziennie robią nam holokaust

nie mogę spać ze strachu o dzieci

 

podobno świat poszedł naprzód

cywilizacje mutują

tylko my stoimy w miejscu

jak niedorozwinięte żaby

 

ciotki i wujostwo dawno przenieśli się

do lepszego miejsca

willowa dzielnica i magazyny

żarcia w bród nieczysty spokój

 

dlaczego ciągle tu mieszkamy

chyba z sentymentu

jesteśmy prusakami

z genetycznie zaprogramowaną asymilacją

 

choć i my pragniemy ustatkować się

najlepiej tam gdzie moglibyśmy przetrwać

 

wiem że nie łatwo nas polubić

prościej jest gardzić

wyzywać od brudnych czarnuchów

zarazy przybyszów i intruzów

czy to nasza wina że nie wyglądamy tak samo

wychodzimy nocą jak ninja

by uszczknąć darów z Bożej łaski

 

starsze dzieci poszły szukać szczęścia na własną rękę

i od pewnego czasu nie mam od nich wiadomości

oby nie wdały się w jakiś konflikt zbrojny

 

urodziłam się karaluchem

nie musisz mnie z tego powodu zabijać

chcę przeżyć tak jak i ty

 

Pan Ropuch

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@ais  Omran nie płacze, patrzy wam w twarze,
             sprawdza - czy oby jeszcze je macie.
             Co pozostało z waszych wartości?
             drobne kosteczki, kto dzisiaj pomści.
 

            Alana Kurdi widzisz na piasku,
            jak mógł uciekał z wojny potrzasku.

            Woda obmywa drobniutkie nóżki,
            po plaży płyną krwi Jego stróżki.


Pozdrawiam mile, wzruszyłaś tym wierszem, wina jest we mnie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdyby było tak, jak twierdzisz, to plusowałbyś także wierszyki.

A jednak czyny temu przeczą...

Idem już. Goodbajos.

Opublikowano (edytowane)

@ais Wierz mi z wierszykami mam już różnie, choć i tu rączki raczej nie wzbraniam przed plusowaniem. Nie splusuję każdego tak jak i nie każdy wiersz, niestety, nie doczytam do końca. Czasem coś mnie odrzuci albo mi nie podejdzie, albo albo i wtedy już plusa ni ma. Komentarze natomiast plusuje praktycznie w 100%, chyba, że są nie do końca miłe :DDD. Ot cała wykładnia Pana Ropucha.

 

Pan Ropuch

Edytowane przez Pan Ropuch (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Dobry tekst. Rozwalił mnie ten USAin Bolt. Brak literki w codziennie.

 

Pozdrawiam. FK.

  • ais zablokował(a) ten utwór
  • ais odblokował(a) ten utwór

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • "Wrona i jej duma"   Siedzi – chyba myśli, widać po niej zadumę, kiwa głową na boki z wyglądem przygłupa, jakby mówić umiała, choć mówić nie umie, przygląda się dziwnie w prądowego słupa.   Wystawiasz jedzenie, kładziesz na parapet, patrzy ze zdziwieniem, na ciebie z pogardą, a tu nagle zza rynny, z głośnym tupetem, wpadła banda kawek, ze śmiałością swą hardą.   Szare potylice, bystre oczka małe, bez zbędnych refleksji w żarcie wparowały, wrona tylko patrzy, dumnie skamieniała, gdy one w sekundę łupy rozdziobały.   Za nimi szpaki – kropkowane cwaniaki, wigoru pełne, w locie świszczące, wybiły rytm dziobem o parapet blaszany, znikało jedzenie, nawet to najgorsze.   Lecz finał tej uczty był nieprzewidziany, gdy z nieba jak grom mewy spadły białe, zmiotły wszystko w locie z talerzem miedzianym, w mgnieniu oka znikło teraz żarcie całe.   Sąsiadka z parteru okna przemywała, puściła wiązankę, patrząc w górę z trwogą, bo mewa, co właśnie posiłek skończyła, zostawiła „pamiątkę” tuż przed jej nogą.   Sąsiad spod szóstki przez firankę zerka, notuje w kajecie: „Znowu ich karmią!”, a wrona, jak sędzia na tym widowisku, gardzi i ludźmi  i skrzydlatą armią.   Ironicznie mruga swym czarnym ślepiem, choć brzuch ma pusty, fason trzyma dumny, bo lepiej być głodną i udawać sytą, niż ptakiem jak inne – nazbyt „rozumnym”.   Tak to my Polacy,  na słupie swym siedzimy, Gdy świat dookoła o stół wspólny walczy, w tej "głupiej pogardzie”  na innych patrzymy, Choć pustka w żołądku  coraz bardziej warczy.   Sąsiedzi jak kawki –  sprytni i obrotni, Biorą, co daje  dziejowa okazja, A my w swej dumie,  wciąż tacy samotni, Że niby Europa,  a w środku – fantazja.   Mewy (te wielkie)  zjedzą i talerze, Zostawią nam tylko  „pamiątkę” na oknie, A wrona wciąż wierzy  w to swoje przymierze, Że honor ważniejszy,  gdy naród moknie.   Czas przestać się gapić  z wyższością na innych, Co kradną sekundy,  by przetrwać i wzrastać, Bo w świecie brutalnym,  dla nędznych i winnych, Duma bez chleba  to przepaść jest!       "Cholera jasna!"   Nie bądźmy tą wroną,  co głodem się karmi, By tylko nie splamić  „szlachetnego pióra", Bo kiedy nas miną  skrzydlate te armie, Zostanie nam tylko  potężna faktura.   Leszek Piotr Laskowski.   
    • grzechem jest nie widzieć anioła wszystko jest ponieważ nie ma nic na pustej ulicy deszczowe miasto spływa w przestrzeni iluzji w smugach zgaszonych okien kolejne niebo na skamieniałych skrzydłach nagie ciało sposobi się do lotu
    • @viola arvensis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wieczór  zamknął okiennice  mówiąc ptakom  dobranoc    zniknęliśmy  w ciemności  tylko  promieniujące ciepło  podpowiadało …  że będzie miło    oglądane foldery  wycieczek przestały  budzić zachwyt  ... świt przyszedł  zbyt szybko  na szczęście  ... weekend    3.2026 andrew  Sobota, już weekend   
    • @Gosława Wydaje mi się, że ten tekst wymaga przeredagowania. To miał być szkic, ale się pospieszyłem i wstawiłem go na forum...  @Gosława Mogłabyś wskazać momenty, które Cię zatrzymały? Z chęcią  zestawiłbym je z tym co ja uważam za dobre w tym tekście.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...