Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Dlaczego się boisz – przejmujesz się wiekiem

pokochaj prawdziwie wszystkiemu na przekór

masz tylko pięćdziesiąt a pesel twój krzyczy

prawdziwa jak wino - najlepsze wyniki

 

już przestań unikać – to może być piękne

powiedz że kochasz ją i poproś o więcej

też nie jest już młoda na pewno zrozumie

od lat na to czeka ty dalej nie umiesz

 

pół wieku minęło – wciąż nie wiesz co piękne

do ręki telefon i dzwoń jak najprędzej

to nic że siwiejesz – nie jesteś już młody

istnieje eliksir odżyjesz na nowo

Edytowane przez Andrzej_Wojnowski (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie jest tak źle. Mamy numery telefonów, tylko  boimy się zadzwonić.

Ale warto.

Kołobrzeg, kilka lat temu -  noc. Zadzwoniłem o 23 że o 24 będę szedł plażą w kierunku zachodnim. 

Nie widzieliśmy się  20 lat.

Nic się nie zmieniła. 

Jednak nie ustaliliśmy  czy  coś  nas jeszcze łączyło .

Jak  dwa lata temu zadzwoniła że jest na wyspie Sobieszewskiej  i idzie na wschód - dojechałem też przed północą.

Teraz kolej na mnie żebym zadzwonił. 

 

Tyle w temacie telefonu.

 

Dzięki Be.

Pozdrawiam

 

A na imię miała właśnie Beata.

 

 

Gość Radosław
Opublikowano

Piękny wiersz, świeży  i czuły. Zmieniłbym kolejność w jednym z wersów na " Powiedz że kochasz ją ... " bardziej mi w rytmie leży, ale moge się mylić. Czy można przyznać dwa serca - dla Niej i dla Niego ? Pozdrawiam z kciukami. 

Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski ten stan, gdzie marzenia i wyobraźnia piszą kolejne rozdziały, czekając na zakończenie z Twojej strony. Życzę Ci szalonego lata. Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...