Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

zachować w sercu

naszą piosenkę

bo tak naprawdę

wciąż jeszcze brzmi

były dni trudne

ale też piękne

i tak po prostu

chciało się żyć

 

aż nagle krawędź

się zatrzymała

a cała reszta

leciała w dół

i nagle wszystko

się pomieszało

choć było ciepło

czuło się chłód

 

może by trzeba

frunąć wysoko

żeby zobaczyć

czy coś nie tak

szerszy horyzont

księżyc i słońce

byle nie zwątpić

póki jest czas

 

albo też pobiec

na dziwną łąkę

gdzie kwiaty zwiędły

lecz nadal są

może zakwitną

jeśli uwierzyć

że gdzieś tam czeka

ten pierwszy ton

      

      

Edytowane przez Dekaos Dondi (wyświetl historię edycji)
Gość Franek K
Opublikowano

Misie też podoba, ale jakbyś konsekwentnie pisała co czwarty wers czterema zgłoskami, to moim zdaniem, byłoby lepiej.  Np. "to czuło się chłód" jest za długie. "Czuło się chłód" lub "czuliśmy chłód" w zupełności by wystarczyło. To samo z wersem "dopóki jest czas". "Póki jest czas" lub "dopóki czas" i wtedy jest git. Aha. Jeszcze "co było nie tak", ale to mogłoby zostać, zwłaszcza, że nie mam pomysłu :)

 

Pozdrawiam. FK.

Opublikowano

jako piosenka super

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

może bez to

pięć sylab, ale w piosence można nutę wydłużyć (co jest nie tak)

 

bez jest

 

ach ta sielanka:))

 

kwiaty ożyją

wraz z pierwszym deszczem

rozpoczną świerszcze

na skrzypcach grać

skowronek wisząc

w rześkim powierztu

w uroczym trelu

znów będzie trwać

 

Pozdrawiam

Gość Franek K
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie za ma co i przepraszam za zamianę płci

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@Dekaos Dondi jak chcesz to nawet dość zrozumiale tworzysz,  muszę w końcu wrócić do Tojej lektury bo prawie codziennie coś publikujesz, a masz ciekawy styl i tematykę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew @iwonaroma dzięki:)
    • „Wolna myśl”   Pchnij umysł w ciszę — tam, gdzie myśl dojrzewa, gdzie prawda nie krzyczy, lecz cierpliwie czeka. Mówią ci, jak myśleć, jak patrzeć, jak śpiewać, jakbyś sam nie umiał odróżnić człowieka.   Nie wrzask jest siłą myśli, lecz jej ciche trwanie, gdy człowiek sam przed sobą staje bez zasłony; bo łatwo tłum prowadzić w gotowe otchłanie, trudniej ducha ocalić od mody i strony.   Namawiają, byś stał się odbiciem ich twarzy, byś uwierzył w ich słowa bez cienia zwątpienia. W twoim własnym otoczeniu sieją niepokoje, skłócając pokolenia w imię ich rządzenia.   Mówią ci: „Wierz”, jak gdyby wiara była z tłumu, jakby prawda rodziła się z liczby i z krzyku; a przecież źródło myśli nie zna ich rozumu, bo mieszka w samotności, nie w cudzym języku.   Przyszłość twoich dzieci układają ci w ciszy, kreśląc ścieżki przed każdym kolejnym istnieniem. Budują świat posłuszny — wygodny dla siebie, karmiąc propagandą i strachem przed myśleniem.   Bo choćbyś w ciemnym lochu był zakuty w kajdany, jeszcze pozostaje ci ostatnia kraina: własny sąd — niekupiony, milczący, nieznany, w którym człowiek przed sobą sam siebie poczyna.   Możesz skinąć im głową pod ciężarem lęku, przyznać im rację słowem, którego oczekują, złożyć podpis wymuszony przemocą lub groźbą — lecz serca i sumienia ci nie podporządkują.   Można zmusić do milczenia, nie można — do myśli. Bo ta, gdy raz dojrzeje, trwa nawet w ruinie; i więcej jest wolności w jednej prawdzie cichej niż w tysiącu okrzyków ginących w godzinie.   Można zmusić każdego człowieka do milczenia, do wyuczonych zdań i pustych deklaracji, ale nie da się przestawić jego myślenia ani zgasić spojrzenia, na widzenie swej racji.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Miód wspaniały antybiotyk  leczy a chorób nie zliczę lecz dawkuj go powoli a zdrowie ci dopisze   Na początku czerwca będę w Kamiannej gdzie kupuję wspaniały miód! Pozdrawiam
    • @Berenika97 Tten wiersz i klimat przypomina mi Witkacego, choćby 622 Upadki Bunga, gdzie u pani Akne tak to się działo. Opium, upadek, ratowanie namiętnością przed spleenem to taki motyw w tej i nie tylko tej książce. Jako fan Witkacego bardzo lubię takie uniwersalne odpryski w poezji. Oprócz tego moc i wysoka temperatura w tej dyscyplinie są wskazane, więc porzucenie delikatności i wejście tejże siły mocy, kiedy peelka staje się żarem rozpala też cały utwór, a i czytającego nie pozostawia obojętnym:). Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla Uczty i uczty. 
    • @Marek.zak1 Że co że Bochun wrócił do Heleny i odbił ją Skrzetuskiemu :)) Możliwe, możliwe... Stara miłość nie rdzewieje :) @obywatel Mogę i nad antyparadoksami się pozastanawiać, czemu nie, ale paradoksów jakby nieco więcej, dużo więcej, a przynajmniej ja widzę więcejj :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...