Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

(Z cyklu: Pacyfik – sen wiekuisty)

 

***

 

Spieniona nawała

naciera

na

… ląd...

 

Przemyka po wilgotnych, gładkich kamieniach słońce i zsuwa się w daleki odmęt

zarys

… białego obłoku…

 

Chłodny wiatr na twarzy,

w rozwianych włosach…

W nozdrzach intensywny

… zapach

soli…

 

… nieskończone falowanie ginie w kobaltowym błękicie

nieba…

 

Zamyka się we mnie, tworząc jakąś nową rzeczywistość, nowe widzenie

w migocie

jaskrawych refleksów…

… poza mną ― krajobraz skurczył się

i

poszarzał…

 

 

Jeszcze do tej pory wyczuwam ten ruch cząstek,

to wirowanie atomów, których blask tak bardzo oślepiał

i palił…

… wwiercał się

do

mózgu…

 

Czuję wciąż ten ból,

odnajdując trop

swojego dawnego wcielenia.

 

 

… zmieszane epoki, przeskakujące daty…

 

Gładzę palcami zdeformowane przedmioty, popękane ściany betonowych bunkrów

z rdzawymi,

pionowymi smugami…

 

… ciemno-brunatne bąble ― piętno nuklearnego piekła…

 

Poskręcane,

… … zbrojeniowe pręty…

 

 

Zatykam instynktownie uszy, lecz ―

to tylko huk pędzących fal,

które załamują się na opuszczonym, nasiąkniętym radiacją nabrzeżu…

 

Wszystko umarło, zapadło w sen wiekuisty.

Stało się przystanią dla zagubionych duchów, przepadających w dziwnej substancji

czasu.

 

Więc i ja ―

nie mogę być żywy.

 

… od dawna ―

… … nie jestem żywy.

 

(Włodzimierz Zastawniak, 2017-03-18)

 

Mururoa – atol na Oceanie Spokojnym, wchodzący w skład Polinezji Francuskiej, w archipelagu Taumotu. W latach 1966–1996 był wykorzystywany przez Francję, jako poligon do testowania broni jądrowej.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane przez Arsis (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • magiczne wersy...pozdrawiam serdecznie*)
    • @Berenika97 To jest to niedbanie o siebie. Alkoholizm wykańcza ludzi lub inne używki, z których nie jesteśmy w stanie zrezygnować. Słońce w nadmiarze to też niedobrze. Niby najlepiej wszystko z umiarem. 
    • Wyrazista wymowa wiersza, czuć szczerość emocji. Miejscami trochę łamie się rytm, ale widać twórczy potencjał. Co do treści i jej przesłania, powiedziałabym tylko jedno – nikogo nie da się zmusić do odwzajemnienia uczuć. Czasem trzeba po prostu trafić na tę właściwą osobę, która odpowie tym samym. Wtedy uczucie ma szansę rozkwitnąć naturalnie, bez oczekiwań...pozdrawiam serdecznie*)
    • @hehehehe Czegóż Mongoł  w Ułan Bator nażarł się, że powstał zator? Choć chłop doświadczony Lecz z bólu do żony Piszczał jak jakiś amator.      
    • @Berenika97Życie, każdy dzień to wyzwanie, zagrożenia, pole minowe złych wiadomości, nieżyczliwych bliźnich, ale też własnych obaw i rozterek. Prowadząc dzieci do świata staramy się chronić je przez zagrożeniami, ale część z nich je jednak dopadnie, z kolei tzw bezstresowe wychowanie nie przygotuje do obrony, podobnie jak przebywanie w sterylnych warunkach, więc później każda większa przeciwność, czy infekcja będzie jeszcze większym zagrożeniem. Do tego dochodzą media, które przekazują niemal same złe wiadomości, więc trudno się gdzieś schować, stąd lęk, zmęczenie i ulga, że się jednak udało.  Te własne rany to przeważnie z wrażliwości, które pomaga w zrozumieniu świata, ale czyni mniej odpornymi na zło. Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla wiersza. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...