W oddali ujadają psy

[Waldemar_Talar_Talar]

wczoraj zgubił uśmiech

dziś znalazł gruby sznur

usiadł przy kominku

patrzy w ogień szuka

prawdy w nim

 

czy wczoraj był człowiekiem

a dzisiaj nie jest już nim

czy  warto szukać to

zgubił czy lepiej

do piekła iść

 

wczoraj znał uśmiech

dziś poznaje łzy

mało tego słyszy

jak w oddali

ujadają psy

 

myśli znak to czy

przestroga  która 

zamyka lub otwiera

mu do jutra

drzwi

[Gość]

Waldemarze prawda co do życia ciągle jest niezmienna, przychodzimy i odchodzimy. Na początku nic nie wiemy, świat fascynuje z biegiem czasu zaczyna być coraz bardziej wymagający. Przychodzimy do świata który jest rzekomo poukładany, a my albo się dostosujemy albo będziemy walczyć z porządkiem, który wygląda jak pokój 7-latka. Stare pewne wartości odeszły albo zaczniemy budować nowy albo utoniemy podtrzymując stary świat. Pomimo całej tej technologicznej wariacji coraz więcej ludzi jest samotnych, a relacje zaczynają być coraz bardziej płytkie. Co jeszcze? Problemów jest za dużo czasu coraz mniej, może obawiasz się śmierci ale to akurat jest jedyna niezmienna w epoce 2.0 i sądzę że niedługo też zostanie złamana. Ja się obawiam żyć w świecie w którym nie potrafię się odnaleźć, nie dlatego że nie daje rady ale dlatego, że ten świat jest pojebany i to naprawdę ciężko pojebany. Pamiętam czasy kiedy było inaczej teraz patrzymy w kosmos zamiast pod nogi a dokładnie co pod nimi widzimy, najczęściej to chodnik albo asfalt...