Szelf

[Lidia Maria Concertina]

Umieram - przebita obłokiem Na rogatkach ... przedprogowej nadświadomości Jakiś człowiek dostarczył paczkę z moim zniknięciem Pocztówka z fatamorganą - braku obojętności   Budzę się we fiolecie Wielu rzeczy nie pamiętam Do kilku - nie można mnie zmusić Kwef ustom nie pomoże Wolnością można też dusić   Smutne to - poddajemy się - na mapie każdego świata I nie płacimy pieniędzmi: to płacą za nas lata Dni i miesiące - w połowie zmarnowane ''Czy znajdę kiedyś szczęście?'' - tym oto trywialnym pytaniem ...

[Pan Ropuch]

@Lidia Maria Concertina Mam jedno nieodparte wrażenie dotyczące tych TWOICH tekstów, a mianowicie podmiot liryczny ( czyli ta nieszczęsna peelka co mi kojarzy się z kimś kto nadużywa peelingu chemicznego ;) ) tkwi w jakiejś złotej klatce i rekompenuje sobie ją takimi, a nie innymi wycieczkami. Motyw femme fatale  jest aż nadto widoczny, do tego w tym wszystkim urzekają mnie te jej wycieczki bo kończą się zawsze bądź prawie mocnym akcentem. Całość zaś jest podana na tacy przemyślanego i schludnie ubranego słowa.

 

Pan Ropuch 

[Lidia Maria Concertina]

@Pan Ropuch Wyważone, krytyczne, trafne i 'tak jak jest' - bardzo cenne dla mnie, bo sama bym tego lepiej nie zdefiniowała - dziękuję i pozdrawiam! :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - to płacą  za nas lata - super myśl - no i reszta przemawia.

                                                                                                                    Miłego życzę.

 

Edytowane 8 Maja 2020 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Krzysic4 czarno bialym]

szkoda ze tak przechodzi bez wiekszego echa a naprawde dobry kawal tekstu 

[Lidia Maria Concertina]

@Marcin Krzysica Ooo, to miłe - dzięki wielkie! Pozdrawiam :)