Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witaj -  pokazują to w telewizji - serce boli - natura na to nie zasłużyła.

Ale co zrobić  - człowiek skrzywdził człowiek zapłaci kiedyś.

                                                                                                         Dużo miłego ci życzę.

                     

Opublikowano

@Marcin Krzysica Wypalanie traw w okolicach Goniądza to przekaz z mediów, zdaje się że widziałam na ten temat wypowiedź strażaka. Myślę, że po wszystkim będzie stosowne dochodzenie, tylko co z tego? Nad Biebrzą byłam w styczniu kilka razy, już wtedy było widać efekt wielkiej suszy. 

Pamiętam, jak z 15 lat temu płonęły obszary Narwiańskiego Parku Narodowego. To tereny podmokłe, gdzie mieszkało ptactwo wodne. Trzciny, rozlewiska itp. Do tej pory widać efekt, ptactwo wyginęło, brak roślinności przyspieszyło naturalne osuszenie terenu. W zasadzie nie wiem po co trzymają status PN, chyba tylko dla dotacji. bb

Opublikowano

@valeria Min. Środowiska mówi w wywiadach, że to efekt wypalania traw. Pewnie będzie dochodzenie, ale składa się na suszę i pożar wiele czynników. Górnolotnie brzmi: zmiany klimatyczne, topnienie lodowców, susza itp. Ale nawet w kontekście korony i kryzysu gospodarczego, robi to na mnie większe wrażenie...

Działalność niszcząca człowieka. 

 

@jjerzy Eko-tren - przyjmuję do użytku. Eko-trend popularny, ale z trenem jest ciekawe. A co do końcówki- masz pomysły? Mogę zmienić, na 7 sylab. Jedynie bluzg mi przychodzi na myśl...

 

Dziękuję za obecność, bb 

Opublikowano

Wysycha matka

jak staruszka

w zmarszczkach groby dzieci

Łza spływa po korytach

na cofnięcie zmian

nie starczy

 

 

A może jednak coś można? Ale to by musiało przyjść dość szybko i globalnie. No ale..

Pozdrawiam Beto

Opublikowano

"I że ogień dom im zwędził" - zabawne i smutne zarazem. Mam nadzieję, że król Czerwonego Bagna ma się dobrze.

Opublikowano

@Luule Lu, moda na oszczędzanie nie rozkręci gospodarki, a to koło zamachowe. Mnie życie nauczyło oszczędzania, również wody. Jest susza a widzę non-stop działające systemy nawodnienia w co niektórych ogródkach. Inna sprawa - moda na beton, zamiast trawników, gazy cieplarniane itp. obszerny temat. Bardziej mnie to stresuje niż korona. Dzięki, że byłaś.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zwędził może być i od wędzenia. Ale nie zastanawiałam się nad tym słówkiem za długo, samo przyszło i pasuje. Ściskam Franku. 

 

Nie rozumiem tej formy grzeczności, bo nie gryzę, wręcz przeciwnie. :D Pozdrawiam, 

bb

Opublikowano (edytowane)

@beta_b

 

Co powiedzieć...

Hm, ostatnio ludzie za daleko się nie przemieszczają... raczej.

Akcja Zostań w domu...

Nawet święta były inne, niż zwykle.

Widocznie coś zdarzyło się nieoczekiwanie na miejscu;

iskra z przewodu, piorun, meteor, wiatr...

Mógł wybuchnąć zgubiony nieumyślnie nad Biebrzą telefon,

lub E - papieros.

(Kominy nie czyszczone regularnie

też czasem iskrzą)

Poza tym dzikie zwierzę kopiąc norę może natrafić na coś oprócz ziemi i kamieni... itd.

Na razie chyba nie wiadomo.

 

 

Edytowane przez ~Mari_anna~ (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dooooobre ;D hehehe

 @~Mari_anna~ Nie będę polemizować, palenie traw nie wysyca możliwości. 

Ale: działalność człowieka zwiazana z ociepleniem globalnym, suszą - ma wyraźny wpływ na naturę.

bb

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   Klaustrofobia podziemi rosła, im bardziej puste okazywały się kolejne pomieszczenia, nagie i ascetyczne w swoich małych pokutach. Brakowało jednego przejścia, aby cały poziom tworzył jeden spójny cykl, krąg piekieł, albo aureolę na głowie kościoła przemysłu. 

        Zderzony z ostatnią ścianą, Karol odwrócił się, żeby spojrzeć na ślady butów wybite w zalegającym prochu. Nie martwiąc się o pobrudzone spodnie, usiadł na ziemi i, aby nie musieć zamykać oczu, wyłączył latarkę. Rozczarowanie. Nienasycenie. Karol był zawiedziony - nawet nie fabryką, lecz samym sobą. Ciemność trzymała go w serdecznym uścisku, ale nadal dało się wyczuć drżenia przestrzeni z każdym przejeżdżającym samochodem, a spomiędzy zawieszonej pleśni przebijał się zapach płynu do prania. Może właśnie o to chodziło? Centrum zniewolenia jesteśmy my sami, próbujemy uciekać w egzotyczne kraje lub kariery, a mimo tego i tak nie możemy nigdzie znaleźć miejsca brutalnie prawdziwego, brudnego absolutu istnienia. Człowieka chowa się czystego, a dopiero jego zadaniem jest samogwałt - wyrwanie ze swoich trzewi czegoś, czym faktycznie można by powiedzieć, że się jest (bo przecież chyba nie ,,piątoklasistą”?). Mały chłopczyk zastanowił się nad zdjęciem z siebie wszystkich ubrań (o zgrozo - ubrań ,,do szkoły”), nad pozbyciem się fetoru higieny. Nie, to nie to, to byłoby głupie - myśli chłopaka wróciły z powrotem pod ziemię.

        Strużki wody zostawiały rude ścieżki spływając powoli po ścianach. Kiedy Karol z rodzicami mieszkali jeszcze w biedzie, w nędznym domku pod miastem, całe dnie upływały mu w jego ,,bazie” - wciśniętej pomiędzy rosnące na działce drzewa a siatkę ogrodzenia. Ze wstydem wspominał do dzisiaj dzień, kiedy grupka dzieci w jego wieku, w czystych ubraniach, na kolorowych rowerach, zapuściła się w jego ulicę (co było na tyle niezwykłą rzadkością, że jest to jedyna taka sytuacja, jaką Karol pamiętał), aż spotkali go, skulonego w swojej kryjówce. Z dziecinną ochotą próbowali z nim zacząć rozmowę, lecz on, jak nieoswojony dzikus, nie był nawet w stanie spojrzeć im w oczy. Speszeni, ruszyli dalej błotnistą drogą, która prowadziła chyba tylko do jakiejś żwirowni (sam Karol nigdy nie zagłębił się w tę uliczkę dalej niż koniec jego działki), najpewniej zapominając o dziwaku już w następnej minucie. Lecz Karol pamiętał to do dzisiaj. Pamiętał, jak po długiej minucie wreszcie dotarł do niego sens sytuacji, rzucił się on wtedy biegiem przez działkę, wyskakując spomiędzy krzaków na otwarte pole, biegł przez wysoką trawę z nadzieją zobaczenia jeszcze błysku ich plecaków, lecz przywarł wreszcie policzkiem do ogrodzenia, a na uliczce panowała absolutna cisza. Karol-dzikus wyrywał się z jakiegoś rezerwatu, wracając teraz na powierzchnię świadomości chłopca, jakby między rurami piwnicznej kotłowni odnalazł komfort zapomnianej bazy. 

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...