Krótka ballada o Podłości

[ais]

 

 

Kto raz spojrzał w jej oczy ten już nie mógł zaprzestać

Czarne dziury i nicość martwych gwiazd cały wszechświat

 

W zimnej izbie chowana w alkoholi oparach

Uczuć dobrych nie znała, gdy szukała po barach

Ojca, braci i wujków odwiedzała nierzadko

Smalec, grypsy nosiła oraz usta z pomadką

Niewiadome dźwigała w końcu to wyleciało

Było małe i śliskie i cichutko załkało

 

Wzięła w dłonie malutkie przytuliła z czułością

Krótki oddech ostatni był ostatnią miłością

Do torebki foliowej z uśmiechniętym owadem

Spakowała swych wujków, braci, ojca przykładem

Wyszła z domu jak stała nawet drzwi nie zamknęła

Poszła w las się przytulić do pobliskiego drzewa

 

Ludzie szepczą i syczą: to puszczalska gówniara

Zdjęła majtki na drodze za marnego talara

Podła z niej była suka i jak suka tu zdechła

Przywiązana do drzewa z tym spojrzeniem na przestrzał

Tylko szkoda dzieciaka, co mu życie zabrała

Mogłaby je wychować, ale je zmarnowała

 

Kto raz spojrzał w jej oczy ten już nie mógł zaprzestać

Czarne dziury i nicość martwych gwiazd cały wszechświat

 

 

Edytowane 18 Października 2020 przez ais (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

@AOU Troszkę bym uprościł ten refren. 

 

np. Raz spojrzeć w jej oczy by nie móc już przestać

      Czarnych dziur nicość, martwych gwiazd cały wszechświat

 

A.G.

 

 

Edytowane 29 Marca 2020 przez Aleksander Głowacki (wyświetl historię edycji)

[Andrzej_Wojnowski]

Do poczytania.

Pozdrawiam

[ais]

@Aleksander Głowacki Przemyślę Twoją propozycję. Dziękuję za pochylenie się nad tekstem i podobanie. Pozdrawiam.

 

@Andrzej_Wojnowski Dziękuję za ślad i podobanie. Pozdrawiam.

 

@Allicja Dziękuję za podobanie. Pozdrawiam.

 

 

[Jacek_Suchowicz]

Ludzie sądzą po czynach, ale faktów nie widzą.

A czy ktoś ją przytulił, ktoś darował jej miłość,

ktoś ją kiedyś pochwalił, dobrym słowem przygarnął,

pokazując świat lepszy - nie margines i marność.

Ciepła owszem zaznała, ale tylko od pieca.

O czułości szacunku nic nie rzekło jej echo. 

 

Ludzie sądzą po czynach, ale faktów nie jarzą,

lecz Ten z Góry zrozumie i miłością obdarzy.

 

 

pozdrawiam

 

ps przypomina się stara jak świat dykteryjka:

Żyła sobie w pewnej rodzinie dziewczynka, której rodzice nie poświęcali czasu.

Dorastała bez miłości, akceptacji i dobrego słowa. Pragnąć być akceptowaną, sama zaczęła szukać akceptacji i miłości u innych. I w miarę dorastania szukała ją chłopaków spełniając ich oczekiwania (sex i narkotyki), aż w końcu została prostytutką i została zamordowana przez własnego alfonsa.

Do piekła iść nie chciała, więc poszła do nieba. A tam w bramie św Piotr stoi z Panem Bogiem. Stanęła przed nimi. Św Piotr spojrzał na nią: Panie Boże, Ty chyba do nieba jej nie wpuścisz?  Na co Bóg; Wpuść ją - rozliczymy tych, co ją wychowali

Edytowane 30 Marca 2020 przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[ais]

@Jacek_Suchowicz Dobra dykteryjka.

Dziękuję za obecność i podobanie. 

Pozdrawiam.

[ais]

beta_b Dziękuję! 

 

 

[MIROSŁAW C.]

@AOU .... 

Pozdrawiam. 

[ais]

@MIROSŁAW C.  Dziękuję.

I ja, ja też pozdrawiam.

[ais]

@Tom Tom Bardzo dziękuję. Pozdrawiam.

[ais]

Pozory mylą w obie strony i na każdej płaszczyźnie. 

Ale lubimy dodawać, odejmować i mnożyć przez niewiadomą, byleby osiągnąć korzystny dla nas wynik.

Do czasu, dopóki sami nie zostaniemy ofiarą działań matematyczno-społecznych.

 

Bardzo dziękuję @Grynszpani za pochylenie się nad utworem.

Pozdrawiam.

[Pan Ropuch]

@ais Aleś przypomniała;) Myślę, że taki Jaskier szybciutko by skręcił do tego nutki. Oboje pod poprzednimi nickami ;)

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch