Łąka

[Dorota Drozdz]

W swych dłoniach otwartych
trzymasz ogromną łąkę...
moją duszę...

Zrywasz z niej powoli
wszystkie kwiaty-
wszystkie dobre dni...

Obracasz wolno łąkę
w swych rękach
jakże nieumiejętnie!

a ja chcę Ci ją wyrwać...
ale nie potrafię...

[Kai_Fist]

CYTAT (Dorota Drozdz @ Sep 1 2003, 04:03 PM)

Obracasz wolno łąkę w swych rękach jakże nieumiejętnie!

ta łąka to powtórzenie, które psuje wszytko
jak dla mnie to ją wyrzuć, efekt ten sam, wiadomo, że Obracasz wolno ją - w domysle łąkę,

trochę opisowo jak dla mnie, i jakoś klimatu nie czuję, tym razem mną nie zawładnęłaś na chwilkę, ale wiersz f a j n y ! ! !
aha, i te wielokropki mnie drażnią troszkę... niby po co one według ciebie są?

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Sareimheinn Nevarfreyties]

świeże i pobudzające!
ale ja bym zrezygnował z 3 wersu: "moją duszę..."
chyba wprowadza niepotrzebną dosłowność...?
dwa wersy kończące tekst prześwietne! czuję rezygnację p.l. ... zmusiły mnie do kilku łez...

pozdrawiam serdecznie:)
Sare.N.

[Dorota Drozdz]

a te wielokropki są na nic,jak ten wiersz i my sami...

[Andrzej Borecki]

Zgadzam się z Kai.

"Obracasz wolno
w swych rękach
jakże nieumiejętnie!"

byłoby lepsze.

Całość może się podobać.