Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

1 -Nie jesteśmy tutaj sami-

 

Kiedy brakuje powietrza,

czas staje się nieistotnie przeszły,

prawda umiera w oczach matki,

ptaki roznoszą niedobre wieści.
 

I pomyśleć, że przez nas cała ta szopka, 

z załamywaniem rąk nad światem,

małym, wielkim, bez różnicy.

 

Zamknięci w granicach własnych ambicji, wyolbrzymionej wiedzy o niczym,

o wszystkim co rozprasza

gdy nadkładamy drogi.

 

2 -Astro- 

Południe krwawi pod wiatr,

na dziedzińcu ktoś złożył wieniec z umarłych kwiatów.

 

Za popiół i pamięć,

niech drży na skrzydłach wędrownym ptakom.

 

Już pora, by odleciały: bezpowrotnie, beznamiętnie, bezszelestnie

rozdziobią światy.

 

Ten nasz,

skrupulatnie dobrany 

na okoliczność spraw niecierpiących zwłoki.

 

Ten ich,

którego strzegą przed szaleństwem z wewnątrz,

kiedy północ gaśnie 

w studni.

 

Tylko patrzeć, czekać aż utonie, za nasze i z naszej winy,

nasiąka, puchnie bladym półksiężycem.

 

W tej ciszy po brzask zatańczą cienie, odwleką na chwilę czas niepogody.

 

Bo przecież jutro... jutro nas już nie dotyczy

 

2.5 -Guziczki-

 

Jakoś nie było chęci, ani pomysłu

na szukanie siebie między wierszami.

 

Za dużo słów,

takich które potrafią zabić,

za mało sił

by złapać oddech,

 

zachłysnąć się echem

wspomnień, odbitych od ścian.

 

Na szybach szarość,

jak zimno krat które szepczą o wolności, przenika  po same dreszcze. Usypia.

 

Jeszcze jedna wiosna do przeczekania, jeszcze jeden zatarty ślad,

wśród tysiąca innych, tak samo winnych i głodnych szczęścia.

 

To już nie są łzy,

to cena za każdy błąd,

powtarzany jak pacierz.

Edytowane przez Ośmiorniczka (wyświetl historię edycji)
Gość Franek K
Opublikowano

Ubrałaś ciekawy tekst w mało czytelną formę. To zniechęca wielu odbiorców. A jakby tak spróbować poskładać to w formę bardziej wierszowaną?

 

Pozdrawiam. FK.

Gość Franek K
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ta czerń i biel to symbole nocy i dnia czy może stanów pacjenta?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zamierzona dominacja formy nad treścią wypowiedzi. Forma jest ważnym i samoistnym celem u ciebie - w tym wierszu.   1. Każda z 7 pierwszych linijek jest złożona z dwóch samodzielnych elementów.  2.W lewej kolumnie wiersza "połówki wierszy" wchodzą ze sobą w rymy i rytmy. 3. Dwie ostatnie linijki tworzą puentę, osobną całość, refleksję podmiotu lirycznego. Pzdr  
    • i nadchodzi ta wiosna w której słychać ptaków liryczny śpiew wiosna ta kolorem drzwi odmłodzi co otwiera na oścież wiesz niebem ona taka kobaltowo pycha taka schludnie całkiem miła a na powitanie ciebie mocno znowu radość w wiosny łyk w blask polubiła ta wiosna to zimy jak co roczne zapomnienie to czarodziejskie nowo to miłosne odmłodzenie wszystko kwitnie no i łąki też w końcu swą piersią zaśpiewają bo serduszkiem promienie słońca tudzież nas witają będzie piękny kwiecień no i rodny złoty maj dorodny w las kotek mi tu ładnie teraz proszę aby graj lecie głodny będzie dużo kwiatów naj tych nośnych ulic drzewach i ptaszyny co mi raj doraźnie dłoń podgrzewa a w marcu jak w garncu coś się jakby poruszy rzucimy marzannę no i sen o wiośnie się nam wzruszy to ten który nosiliśmy tej zimy ochłodzeni a on rodnym okiem bladym świtem świat nasz w końcu zmieni jeszcze kaczeńce się podniosą w tych młodych miłosnych glebach jeszcze wierzby zapłaczą w letnich podniebnych siewach jeszcze Krokusy i fiołki olśniewają swym dorodnym plonem wiosennie woń dobywają jeszcze Tatry pokażą swą złotą wiosny naturę co zboże blaknie miłości w lecie które zwierzyna odrodzi się z zimowego zapomnienia wszystko rozchodzi się bez trosk do życia i zwątpienia bo te liście które brodzą potem będą sobie ssać to co było deszczem co im można było latem grać na fortepianie i na mandolinie i akordeonie ta wiosna tak szybko nie minie ona płonie
    • @Charismafilos mam wierszyk ale się w jęzor ugryzę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Idę spać bo mnie tu bałamucisz  Dobranoc Dawid i nie siedź za długo bo Cię oczy będą bolały
    • @Gosława i w te słowa ją nieśmiało klecić mowę swą wspaniałą Skoro już mnie panienka tak bez gaci zobaczyła I tak miła dla mnie raczyć była Przyjmę i zapaskę i pantalony ale tylko od mej przyszłej żony ;)
    • @Charismafilos a że gosposia morowa baba była to do czyszczenia gacie poprosiła  W zamian zapaskę dała i pantalony  A malarz stał jak urzeczony

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...