między starym a młodym

[Sylwester_Lasota]

wciąż powtarzasz: świat to gówno

i że życie nie ma sensu,

że masz dosyć i chcesz umrzeć,

przerwać ciągłe linie stresu.

 

żyję na tym świecie dłużej

niż ty, razy prawie cztery,

więc ci powiem: się ogarnij!

i w garść weź się, do cholery!

 

gdy wdepnąłeś w jakieś szambo,

wcale jeszcze to nie znaczy,

że jest tylko ono, albo,

że świat cały się zeszmacił.

 

błoto, w którym właśnie grzęźniesz

zakleiło ci powieki.

świat jest piękny! sam zobaczysz.

tylko dobrze oczy przetrzyj!

 

jeśli szerzej je otworzysz,

wtedy ujrzysz całe spektrum

i się może wydostaniesz

z tych śmierdzących ekskrementów.

 

wtedy pewnie się okaże,

że to twoje wielkie szambo

wcale nie jest takie duże,

że kałużą było marną.

 

może wokół niej ogrody,

albo jakiś zamek stary...

może jeszcze znajdziesz siłę

by kałużę tę zawalić.

 

życie całe jest przed tobą!

ja ci podać mogę rękę,

jednak nikt ci nie pomoże,

gdy się w błocie nurzać będziesz.

 

Edytowane 25 Lutego 2020 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Całkowicie się zgadzam z przesłaniem. Uważam także, że dezawuowanie otoczenia jest wygodnym usprawiedliwieniem dla własnego lenistwa, bo wiemy, że naszym największym wrogiem jest własny len. Tak więc wszystko to gówno i nie warto nic robić. Pozdrawiam. 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety, najczęściej tak to chyba działa.

Dzięki Marku.

Pozdrawiam

[Paweł Artomiuk]

Są sytuacje w których takie słowa tylko szkodzą a i czym tu się cieszyć 

 

Zapomniałem, jesteś wierzący. 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za wizytę i ślad.

Pozdro.

[Tomasz Kucina]

Międzypokoleniowy wiersz.

 

Co do przesłania:

pomimo tej karykatury ludzkiego życia która wynika z pewnych wyimaginowanych ograniczeń i ułomności, które kluczą w permanentnym dopasowywaniu się do mód społecznych szerokorozumianej młodzieży, widać pewne doświadczenie autora (twoje) i z tej perspektywy ja oceniam ten wiersz wiarygodnie, skoro bagaż życia (twój) o którym przekonujesz czytającego (tu mnie) wytwarza to pole OPTYMIZMU ŻYCIOWEGO, to znaczy, że balast ograniczeń życiowych czasem bywa przeszacowany. Więc skłaniam się ku temu dobru skoro z własnego doświadczenia mnie o tym przekonujesz. Do stylistyki i budowy wiersza się nie wypowiadam, bo każdy ma własne w tym upodobania. Ok. Pzdr.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Tomasz Kucina, dzięki. Zawsze pisałem, żeby nie utożsamiać podmiotu lirycznego z autorem :)))). No cóż, chyba nie zawsze jednak jest to możliwe, bo "w każdej bajce jest trochę prawdy".

Jeśli masz jakieś uwagi co do stylu i budowy wiersza, to wal śmiało, jestem otwarty na krytykę i... ciągle się uczę :). Przyjmę też Twoje subiektywne uwagi, jeśli takie się pojawią.

Pozdrawiam serdecznie :)

[Jacek_Suchowicz]

Jako kazanie dla wnuka - super!!!!

Pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ha! Nawet o tym nie pomyślałem.

Dzięki :)

Również pozdrawiam.

Edytowane 27 Lutego 2020 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

Czasem można mieć nieszczęście, że ból jest w człowieku, pod skórą. To nie jest zdrowy stan, na pewno, ale ból to bardzo indywidualna sprawa. Co po jednym spływa jak po kaczce, drugiemu rzeźbi w ciele strugi jak żrący kwas. 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Prawda. Myślę, że to kwestia indywidualnej wrażliwości.

Pozdrawiam