Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Na drugą stronę

Marek.zak1
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marek.zak1

Marek.zak1

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Do ciemnego brzegu już wyruszam rzeki,

nie wiem, co tam znajdę, po jej drugiej stronie,

nikt stamtąd nie wrócił, może w niej się tonie,

może idą dalej w swą podróż na wieki.

 

Niezmierzone czeka mnie teraz wyzwanie,

w niewiadomą przestrzeń cały się zanurzę,

w tajemnym wymiarze, nieznanym naturze,

z siłami niebytu najpierwsze spotkanie.

 

Przede mną jest jasność, uśmiech niezmącony,

wiem, że na tej stronie miłość za mną stoi.

Ona to stworzyła związek tak szalony,

 

który dał mi wszystko, więc już się nie boję.

Jeśli bowiem niebo nam tutaj sprzyjało,

to.. wiem.. uśmiechnij się, na łódź już wzywają.

Edytowane przez Marek.zak1 (wyświetl historię edycji)
3
Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Pięknie przysoneciłeś :)

Pomyślałbym na Twoim miejscu jeszcze o inwersji w pierwszych wersach pierwszej i drugiej strofy.

Np. Na odległy rzeki brzeg tej się wybieram, Niezmierzone czeka mnie teraz wyzwanie.

Miałbyś ładną pauzę po sześciu zgłoskach.

Aha. I ten ostatni wers ma inny układ rymów. Ale to drobiazg.

 

Pozdrawiam. Darz wiersz. FK.

Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Po mojemu dużo lepiej. Z tym pierwszym wersem jednak bym coś jeszcze pokombinował, żeby wyszło 6/6.

 

 

Gość Franek K

Gość Franek K

Opublikowano
Opublikowano

Dałbym sobie włosy w nosie zakręcić, że jak czytałem to nie było :)))

A teraz widzę, że nawet się przyciemnił. Mógłby jeszcze ewentualnie zdziczeć.

 

Pozdrawiam. Darz wiersz. FK.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Duilla
      O Jasiu donżuanie (limeryk z homonimem)

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • jjzielezinski
      "Poetry in Arms" – The English Version

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • Kwiatuszek
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • jjzielezinski
      Poetry in Arms

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Longinus
      Elegia jesienna

      Przez Longinus · Opublikowano

      Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...