tyle

[szarodziej]

 

 

 

 

 

 

my czarowani przez chwile

obejmujemy znikające pejzaże we śnie

nawołując się jak dwa brzegi echa dobrzy nieznajomi -

ty zbyt małe słońce ja zbyt wielki kosmos

 

tak chorujemy na siebie

i nie ma na to lekarstwa

 

może świat zbyt ciasny

a miłość tylko półsłówkiem na temat

gra jeszcze harmonia gwiazd

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[M_arianne]

Ogarniamy "znikające pejzaże" ... 

Okalamy... chociaż to w sumie nic pewnego. 

[iwonaroma]

Przekonująco. Podoba mi się też edycja wiersza, ta przestrzeń przed zapisem (chyba, że to był przypadek...:))