Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ostatnio jestem bardziej

śmiertelny

nie personifikuję i 

nie idealizuję śmierci 

lecz w jasnym widzie 

jako postępującą słabość 

do kobiet w całym spektrum 

moich kompulsywnych 

zachowań destyluję

prymitywny popęd 

 

ile już? - nie zliczę 

 

w różnych układach 

wiruje w mojej głowie 

chuj pizda pizda chuj

pożerają się nawzajem 

jak bezokie potwory 

samotnie przemierzające 

głębiny oceaniczne 

po to by gdy się raz

zejdą niszczyć się 

bez umiaru i polotu

 

wiadomo 

natura w naturę 

 

jak na świecę zaskoczoną

ostatnim rozbłyskiem 

patrzysz na mnie 

 

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lahaj, zmienilabym tylko lekko szyk

" patrzysz na mnie

  jak na świecę zaskoczoną

  ostatnim rozbłyskiem" 

A może nawet " patrzysz na mnie   

                              jak na świecę  zaskoczona ostatnim rozbłyskiem"

 

Pozdrawiam

 

 

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

dosyć proste spojrzenie  na sprawy męsko damskie...

lecz celne

nie wiem ile masz lat lecz wierz mi to minie

choć u mnie tylko straciło na sile

z czasem fakty tracą swe cycki a pozostaje tylko życie bez ładu i kształtu

"natura w naturę'

pozdrawiam

 

Opublikowano

Nie doczytałam, ale byłam tu i pierwsza zwrotka mi się podobała, potem zbyt dosłownie dla mnie.

Jeśli tak masz jak piszesz, pewnie czytasz za dużo portalowych wierszy bez dostarczania innych znaczących bodźców z zewnątrz ;-) Wiersze są zwykle nienormalnie, powiedzmy to sobie wprost.

 

Możliwe, że masz przyjemność z pisania tego, ale ja już nie mam z czytania.

Pozdrawiam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlaczego posługujesz się więc wulgaryzmami? 

Natura jest piękna.

Moim zdaniem.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślisz?:-)

Przeszkadza ci wulgarna strona wiersza  

rozumiem sorry za epatowanie wulgaryzmami 

nie umiałem tego inaczej opisać 

piękno natury polega tez na tym ze nie bardzo się liczy z naszym poczuciem estetyki gdy nie musi. Dzięki pozdro

Uważam ze nie ma co komplikować 

 

:-) wystarczająco żeby wiedzieć ze gdy minie to jeszcze częściej będę myślał o śmierci 

konik pożądania gdzieś cię niesie 

brak konika ... no sam wiesz 

pozdro

@fregamo ten wzmożony popęd odbieram właśnie jako forpocztę zsiadania z konika a zarazem preludium do śmierci 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieomal poczułem to wykluwanie, ale przyszło porównanie, ziemia się podobnie wykluwa, pęka kontynent, ciekawe co to będzie? :))
    • trochę tajemnicze wersy można nazwać grypsem poetycznym, dla nielicznych, którym zazdroszczę bo nie cierpię niewiedzy :))
    • @Alicja_WysockaTe głowy to ciekawe instrumenty wiemy, że współdziałają z podświadomością, gdyby działały jeszcze z nadświadomością, to odpowiedzi zadowoliłyby naszą ciekawość i wrażliwość :), a wszystko dzięki kawie???:))) @NatuskaaZadajesz pytanie, które nie potrzebuje odpowiedzi albo się proszą o nie. Najlepszymi są te sprzeczne odpowiedzi, stawiasz na górnolotność i wpływ, na przeciw stanąć może rozsądek tłumiący, czyli np. niemożliwość wzlotu albo upadek jako rodzaj bierności. Wolę jednak podobnie, wpływać, niż biernie opływać ten stan rzeczy obok :)) Dziękuję za zainteresowanie bo daje mi to sygnał do dalszych eksperymentów poezyjnie filozoficznych :))
    • – Hej, słyszysz to? W korytarzu – mówi nerwowym szeptem. – Tak… To musiało wrócić… – Musimy się stąd wydostać, tylko trzeba znaleźć cichy sposób…   Wspomniany rytmiczny stukot wydaje być się szybszy i głośniejszy — Musi być zniecierpliwione…   – Wiem! Rzucę butelką, ono zainteresuje się nią, a my wybiegniemy z domu – niepewnie stwierdza. – Nie wydaje mi się, że damy tak radę… To jest o wiele silniejsze od nas… A wiesz, co się stanie, jak nas złapie, prawda? – Masz racje, z pewnością będzie chciało to zrobić… Jakiś inny pomysł? – Myślę, że musimy wyjść przez okno. Jest to najbezpieczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić. – Tak, to jest to. Dobrze, że pod nim jest dach. Będzie mniejsza szansa, że spadniemy…   Lekko skradają się do parapetu i uchylają szybę. Stukot gasi się. Teraz słychać tylko tykanie zegara. W korytarzu rozbrzmiewa ledwo zauważalny głos: „Już czas” Wyłącza się tam światło.   – Cholera! Trzeba uciekać! – Dziewczyna wyskakuje przez okno na kafelkowy daszek. – Poczekaj na mnie! – Próbuje wdrapać na podokiennik, jednak nie potrafi.   Rozlega się dźwięk otwieranych drzwi. Przez kilka sekund jest cicho — jakby każdy oczekiwał, aż to nadejdzie. Nagle histeryczny krzyk chłopca, który łączy się z płaczem przyćmiewa wszystko. Nasila się i nasila i… Zmienia się na śmiech. Jego śmiech. Dziewka zeskakuje i biegnie, ratując życie.
    • @Poezja to życie, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...