Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Gdy czytam daty na nagrobkach tych,
co umarli wczoraj, i tych - sześćset lat temu,
myślę o wielkim dniu, – gdy zjawimy się wszyscy
i będziemy współcześni

 

Joseph Addison

 

Jakbym miał odpowiednie pochodzenie
byłbym częścią artystycznej bohemy
jak znany dandys
posiadacz kolekcji dawnej fotografii
o nienagannej aparycji

 

Grałbym pierwsze skrzypce
„jako mąż i nie mąż” albo żona
języczek u wagi na salonach
guzik z pętelką
godzien czytania
 
Ho ho jakbym miał branie
choćby takie jak Gracjan Roztocki
który na YouTube
śpiewa wesołe piosenki
i schodzą mu obrazki
ze zrobioną kupą na łące
gdzie słońce i pasą się zające

 

Zadowoliłbym się nawet
byciem Rado
bo na bezrybiu i rak ryba
zostałbym królem Londynu
na włościach
on kiedyś mieszkał w szalecie
a teraz odcina kupony
otrzymuje donejty na alkohol
i kreski (matrioszka
w matrioszce)

 

Niestety jestem nikim
ot takie zero dla elit jak i ludu
podziwiających streamerów
którzy pobierają opłaty
za pozdrowienia

Edytowane przez arkadius (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

dzisiaj nie o pochodzenie chodzi, tylko koneksje, to raz, dwa, to prawa rządzące popytem i moda. Na sztukę natomiast jest już od bardzo dawna małe zainteresowanie. Rozumiem frustrację Autora i współczuję. Gdybanie za to i narzekanie jest od zawsze w modzie. :)))

A może czas żeby spróbować zająć się czymś innym?

Pozdrawiam.

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

:) no to się cieszę,  że Ty się  cieszysz :) bycie nikim to błogosławieństwo i duża doza wolności (na tyle, ile tylko człowiek może być wolnym, bo wiadomo, że być całkowicie nie może,  co dobitnie uświadamia mu np. fizjologia :)) KTOŚ  - to dodatkowe liczne uzależnienia, niestety.

Zdrówka 

Opublikowano (edytowane)

@arkadius Wiesz co, nawet śmieszny ten jego obraz. Nim bym się nie przejmował, bo to raczej internetowy folklor, nikt go poważnie nie promuje. Zresztą motyw kupy... można i kupę namalować, byle wiedzieć po co, i zależy jeszcze jak. Sama kupa nie dyskwalifikuje obrazu, bo można pięknie namalować niepiękny motyw. Co do Gracjana to tam wielkich walorów artystycznych nie ma, to raczej przypomina kiepskie ludowe malarstwo na szkle. Nie sądzę aby ktoś to potraktował serio, to raczej jaja, z jakimś dziwnym podtekstem, bo dorosły chłop ubiera się jak mały chłopczyk i tak zachowuje... Ale internet wypromuje wszystko, takie czasy.

Edytowane przez Krakelura (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Krakelura Wiem, to był tylko przykład pierwszy z brzegu, trochę jednak osiągnął spektakl na deskach teatru, uczestnictwo w reklamie tv, itd. owszem gasnąca gwiazda, rozchodziło mi się o zobrazowanie jak duży wpływ ma tzw. Fejm na postawy, tak czy owak dzięki owej sławie sprzedaje gówienko z łatwością, musiałbym 3-4 linoryty sprzedać by osiągnąć równowartość, oczywiście żaden temat nie dyskredytuje,

dla mnie głównym kryterium to oryginalność.   

Opublikowano

@arkadius Dla mnie Gracjan jest albo cwany, albo zaburzony. Jakiś fejmik na tym zrobił, niech mu będzie, ale to ludzie wynoszą takich ludzi na "szczyty sławy". W swoim czasie Mann i Materna przyczynili się do popularności podobnych jednostek, potem to przeszło do internetu. Mi Gracjan przypomina Grizzly Mana z dokumentu Herzoga, podobnie się zachowuje, a Grizzly Man był w gruncie rzeczy zaburzonym, narcystycznym i nieszczęśliwym człowiekiem i źle skończył. Gracjan znalazł sobie bezpieczniejsze ujście dla swojego narcyzmu, ale jak to zniesie gdy jego "sława" zgaśnie? To wie tylko Gracjan.

Nawet podobnie wyglądają:

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.. tak odbieram właśnie. 

.... wielu z nas, jest zerem dla elit, jak też.. elity są zerem dla wielu. Ja tam tych zer sporo dostrzegam.

Dobrze mi z byciem 'nikim'... bez hałasu, pompy i blichtru saloników.

Wiersz podoba się.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...