niedotknięcia

[tetu]

*najbardziej niszczące w życiu są namiętności

 

martwiejemy Piotrze

 

oddaleni o jeszcze jeden wiersz
wielowarstwowy rebus 
może to tylko kamuflaż
albo modlitwa

 

obrysowuje kształty 
gorące ślady intensywności 
są jak (nie)zrozumiały sens - pleonazm
który wraz z bezczasem obraca nas
w resztki siebie

 

co znaczy tęsknić Piotrze
na powrót wrastać frazami 
z jednego żebra wyłuskiwać treść

 

przecież już kiedyś byliśmy
na obraz i podobieństwo
w środku wiersza w powtarzalności
słów i oddechów 
dotykając tych samych fragmentów
byliśmy na końcu języka

 

teraz 
nigdzie nas nie ma

 

*Kilka dni lata - Małgorzata Sobieszczańska 

Edytowane 1 Grudnia 2019 przez tetu (wyświetl historię edycji)

[Paweł Artomiuk]

Komentarz zbyteczny. Doskonały wiersz. 

[iwonaroma]

Pierwsza strofa super, ten kamuflaż albo modlitwa...

Potem dla mnie osobiście deczko zbyt inteligentny, ale to kwestia możliwości percepcyjnych :)) (choć może ten pleonazm faktycznie mniej poetycki...) 

ale ogólnie wiersz wart był przeczytania :)

zdrówka 

[Gerber]

Bardzo dobry wiersz, przemyślany do końca języka. No i zastanawia mnie ten bez czas?

[Annie]

Jest klimat, aczkolwiek nie wszystko rozumiem :)

Najbardziej przemawia pierwsza i ostatnia strofa.

Pozdr.

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Fenks Light.

Iw, dziękuję za słowo. Myślę, że faktycznie to kwestia percepcji. Pleonazm dobrze się harmonizuje z (nie)zrozumiałym sensem z którego chciałam wydobyć podwójne znaczenie.
Poniekąd pełni funkcję emocji związanej z nadmiarem, po czym kurczowo maleje obracając nas w resztki. Cieszę się, że tak czy owak nie zmarnowałaś czasu;) Pozdrawiam.

Miło Gerber, że zechciałeś przeczytać i choć na chwilkę się zadumać.
Bezczas...no tak... fajnie że Cię zatrzymał, bo to istotna sprawa;) Myślę, że z Piotrem trzeba się zapoznać, by pewne kwestie sobie poukładać. Jest kilka części. Chociaż każdą z nich starałam się pisać tak, by mogła być osobną cząstką, by żyła swoim życiem. Na tyle na ile to możliwe będę szła z Piotrem dalej, będę go uwspółcześniać cokolwiek to znaczy, bo życie toczy się dalej;)  Dziękuję, że byłeś. 

Annie_M, nic nie szkodzi, często mam podobnie, sama siebie nie rozumiem;) 
Cieszę się, że czytałaś.

 

Dziękuję również wszystkim za serducha. 

[beta_b]

Tetu, ukłony. bb

[Nata_Kruk]

Kolejna bezsilność - "niedotknięcia" i znowu pojawia się Piotr, który "chodzi" mi po głowie. 

Może to "kamuflaż(?)"/celowy zabieg, żeby peelka mogła zwrócić się z przemyśleniami do mężczyzny.

Mógłby to być np. nieżyjący ojciec, a może życiowy partner, a może chodzi o coś więcej....

właśnie o 'modlitwę/spowiedź'... i do tego potrzebny ktoś, kto wysłucha - Piotr, dlaczego nie... 

Tyle dedukcji, jeśli nie trafiam, wybacz. 

Ogólnie, da się wyczytać relacje, ale bardziej ich brak,  pomiędzy dwojgiem ludzi. 
"oddaleni o jeszcze jeden wiersz, wielowarstwowy rebus"... bardzo wymowne.

Podobne 'kąski rozrzuciłaś' w całości tak, że czyta się jednym tchem.

Treść wciąga, w jakiś sposób wycisza i... podoba się.
Pozdrawiam.

Edytowane 25 Listopada 2019 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[tetu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Beato, bardzo.

 

Bardzo dobrze dedukujesz, dziękuję Nat.

[Nata_Kruk]

... ufff.... naprawdę ucieszyłaś mnie, bo czasami 'wiszę' nad czymś i myślę, jak to 'zjeść'.