demon

[Marek Hipnotyzer]

Kto mówi, że tabletki, leki, witaminy i wszystkie inne pierwiastki, powlekane i nie, to chemia, puste atomy, które sztucznie uszczęśliwiają, ten się myli. Myli się, bo marzy o jakiejś boskości ludzkiej duszy, a szczęście to własnie to: tabletka, dość duża i zółta wędruje przez mój delikatny przełyk w łodzi podwodnej swojej osłonki, potem rozpływa się w moim żołądku i już po chwili... wokół mnie czuję coraz gęstszą mgiełkę rozkosznego nastroju, łechtającego wszystko, już mogę stąd wybiec i podać rękę nieznajomemu, uśmiechnąć się. Mój móżg nie jest już krwawym strupem, nie jest, mamusiu...

Do tego jasnoniebieskiego pokoju, przez szczelne plastikowe okno, wlatuje czasem jak duszek czyste, rześkie, zimowe powietrze. Nie należy go wpuszczać zbyt wiele, bo zbytnio kojarzy się z tym wszystkim co było, a moja przeszłość to zwierze ofiarne na ołtarzu mojego szczęścia. Czasem jednak coś, jakiś demon, wkrada się do mojej duszy i widzę Fryderyka. Leży obok mnie w sąsiednim łóżku i jest trochę niewyraźny, ma podwójny podbródek i nieobecny wzrok. Dawno nie golił swoich pruskich wąsów. Ubrany jest w białą koszulę, przykryty kołdrą. Świat to coś do czego razem nie chcemy wracać. Fryderyk to mój brat.
Czasami jednak ten mój braciszek ożywia się i powtarza w kółko swoje dziwne proroctwo...
"Co, gdyby jakiś demom, najbardziej złośliwy z diablików, wcinął się w Twoją najsamotniejszą samotność i rzekł do Ciebie: Twoje życie, to wszystko, co przeżyłeś i przeżyjesz - cała Twoją drogę będziesz przeżywał nieskończoną ilość razy - znowu i znowu - śmierć będzie początkiem i końcem...ale tego samego, co było; tych samych błedów, sukcesów...- Fryderyk mówi to i znowu staje się absolutnie niekomunikatywny, spokojny, nieprzenikiony, wręcz katatoniczny - jakby te słowa były jego jedynym przesłaniem dla całego świata - czyli - w tym wypadku - mnie...

Pierwsza była Asia. Miała twarz małej laleczki, z brązowymi oczyma i chyba naturalne, czarne włosy. Miała też chłopaka, ale wtedy go nie było. Przytulona przeze mnie, prawie pijana, wiła się w rytm Natalii Kukulskiej, Blenders, czy innego gówna. Potem, gdy już olbrzymia łąka jej się znudziła, siedziała ze mną na barierkach, które kiedyś służyły chyba do mocowania rowerów. Było wczesne popułudnie. Była całkiem ładna, a jej inteligencja, no cóż...
Która godzina, szesnasta? Kurw...chcę żeby już było ciemno, nie lubię jak jest jasno, jak wypiję piwo to od razu..- Przygnębia Cię to, że jest jasno? Masz jakiś problem.
Mam problem z rodzinką, mój beznadziejny stary, tak bardzo chciałabym się wyprowadzić...Nie już, kurwa, będzie ciemniej...
Pachniała piwem, miała przekrwione oczy, wyraźnie nie miała przyszłości przed sobą. Mnie jednak ogarniała samotność i desperacja.
- Mam do ciebie pytanie...
No...? - Mogę Cię pocałować?
To był mój pierwszy pocałunek. Po szesnastych urodzinach, wyobrażacie sobie? Wcale nie było to tak przyjemne, jak... Teraz już śmierdziała piwem "Co ja tu robię?" - przeleciało mi przez głowę. To jedna z tym znajomości, których nikt nie chce pamiętać...

[asher]

Ciekawe... :)

[Marek Hipnotyzer]

Moja przesyłka doszła.
Dzięki asher.

[StukPuk]

Podoba mi się, jest ciekawe.
Ale pozwól, że się przyczepię do literówek, mogę? 'roZpływa' a nie 'roSpływa', 'gęstSZy' a nie 'gęstRZy' i 'beznadziejny' a nie 'bez nadziejny'... wybacz, po prostu mnie to drażni :P

Pozdrawiam serdecznie
Iga

[Marek Hipnotyzer]

dzięki za poprawki - pewnie uwzględnie w wolnej chwili
niestety nie siedzi mi w głowie korektor - a szkoda

[natalia]

no tych literówek jest tu trochę więcej...
a tekst? wydaje mi się niedokończony, będziesz kontynuował te myśli?
rozpoczynasz trzy różne tory i ani się one nie zbiegają ani nie kończą, może poza ostatnią, ale pierwsza i druga - według mnie- zasługują na pociągnięcie kawałek dalej.

[StukPuk]

Może i więcej, nie wiem, nie udało mi się wylapac :) A ja korektor mam (niedoskonały, ale zawsze) tylko jak czytam coś co nie jest moje, albo jak wracam do swojego po długim czasie :)

[Anna Romanek]

Takie "rozbieganie" tego tekstu pasuje do tre

[Anna Romanek]

Przepraszam, za wcześnie nacisnęło mi się "prześlij",przypadkowo, i poszło niedokończone.
A więc, pasuje do treści. To on opowiada, a jest człowiekiem "z obrażeniami" i tak może się właśnie wypowiadać. Mnie to pasuje. Podoba mi się, tyle, że rzeczywiście błędy rażą (ale to można poprawić). Pozdrawiam.