Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Trzeba zrozumieć przyczyny upadku!

Ktoś powie - to jest historia, a nie poezja.

A kto tworzy harmonię między Niebem, a Ziemią?

Tam, gdzie jej nie ma, tam jest wieczny bałagan!

Wszechświat sam w sobie jest czystą poezją,

jest Aktem Prawdy Absolutnej,

to tę Prawdę poeta odkrywa i przybliża.

 

Hamlet zrozumiał,

ale dopiero po wysłuchaniu ducha ojca swego.

Duchy wzywane do Apelu - pozostają w milczeniu.

Nie jest łatwo odkryć prawdę za życia katów!

Któż więc, jeśli nie poeta, ma przypominać,

że bez prawdy nie ma harmonii,

że się żyje w bałaganie.

 

Wiara i Miłość -

życie w jedności z Krzyżem -

drogą na szczyty ludzkich możliwości,

przekraczanie siebie, to osiąganie Pełni,

z Jej wysokości wszystko dokładnie widać,

nie sposób nie kojarzyć i nie rozumieć

i na własne życzenie ginąć.


Janusz Józef Adamczyk

Edytowane przez Janusz Józef Adamczyk
Połknąłem jedną literę w tytule. Zapomniałem znaku zapytania w tytule. (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Czuję się jak na kazaniu. Nie mówię, ze to zle ale nie mówię ze dobrze. Świat uniwersalnych prawd za którymi wiecznie tęskni pański peel legł w gruzach i już nie jest w stanie się dźwignąć w tej postaci. Nie ma ze tak powiem technicznych możliwości.

Opublikowano

@Lahaj Kłaniam się. Dziękuję za słowo ad. tekstu "Listopadowa...." Słusznie Pan zauważa - "kazanie", ja nazwałem to "refleksja", a że ma formę wierszowaną, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby jako wiersz... Drogi Panie, PRAWDA nigdy nie legnie w gruzach, to Ona jest podstawą Wszechświata, człowiek nie jest w stanie zburzyć Wszechświata, Ziemię - na chwilę, - może i tak, ale nie Wszechświata, chodzi właśnie o to, aby nie zburzył Ziemi nawet na chwilę, właśnie taki jest sen walki między PRAWDĄ, a NIEPRAWDĄ, ta ostatnia jest autodestrukcją, autodestrukcją, która może pociągnąć na dno wielu Bogu winnych ludzi.

Pozdrawiam.

Opublikowano

@Lahaj Przepraszam, że ośmielam się jeszcze dwa słowa: Kilka dni temu, jeden z ekspertów pracujących na rzecz WHO (w znanej nam sprawie) przyznał się publicznie do sfałszowania wyników badań (na korzyść zamawiającego badania), które jemu zostały zlecone. Pamiętam, jak w TVP pokazywano beczki z substancjami trującymi znalezione w Iraku, co było argumentem dla ONZ-tu, aby zaatakować Irak; dzisiaj wiemy, że żadnych trucizn W Iraku nie było, itd., itd. Proszę Pana, współczesny świat stoi na kłamstwie, a tych, którzy to kłamstwo odsłaniają po prostu się "eliminuje", ale wcześniej, czy później PRAWDA wychodzi, i właśnie tego faktu, tej prawidłowości bojąc się, kłamcy nie idą "na całość".

Jeszcze raz dziękuję za Pańską reakcję na mój tekst i pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jeszcze jestem smukła, jeszcze jestem zgrabna ciągle jeszcze czysta   ale czy powabna?    Czy czas co   przez listki i kolce przepływa nie kaleczy płatków...  urody ubywa?    Ciągle jeszcze czekam na tego jednego ale nie przybywa i nie wiem dlaczego.    W myślach zatopiona   róża   trwa codziennie i tylko czas jeden trwa  przy niej  niezmiennie.  
    • @andrew @Berenika97 Kromka chleba naszego powszedniego muśnięta wierszem  ...   Dziękuję, pozdrawiam. 
    • @Gra-Budzi-ka   Bardzo dziękuję!  To ogromny komplement! :) Miło, że wiersz wywołał takie skojarzenia - szarość i mgła to chyba uniwersalny język na opisanie tego stanu między jasnością a mrokiem. Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!  Podoba mi się ten kontrast - u mnie szarość i chłód, u Ciebie ogień, który jednak wraca. Miło, że wiersz stał się dla Ciebie punktem wyjścia do tak pięknych strof. :)  Serderdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za tak wnikliwy komentarz - to piękne,że wyłapałeś właśnie ten obraz, na którym najbardziej mi zależało. Pozdrawiam serdecznie! :)  @Radosław   Bardzo dziękuję! To bardzo miłe, że właśnie puenta zwróciła Twoją uwagę. Dla mnie też jest kluczowa dla całego wiersza. :) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Świetna jest   ta zwięzła riposta - trafia w sedno.:) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Dziękuję za tak wnikliwą i trafną analizę. Cieszę się, że dostrzegłaś nie tylko warstwę obrazową, ale i tę myśl o obojętności natury.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!  Rzeczywiście, jabłka szarej renety nie licują ze smutkiem - miło, że to zauważyłeś. Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Sylwester_Lasota   Fajne! Już wiem, skąd się wziął wiersz wcześniejszy o spódniczkach. :)))   Niedługo będziemy tęsknić do naturalnych głosów, bo mam wrażenie, że trochę dużo jest podobnych "dzieł" z AI.  
    • Zaradna kobitka. Brawo się należy. Śmiem twierdzić, że takie orzechy są pod każdą szerokością i niezależnie od stanu na koncie. A z drugiej strony: na profilu "Jak to ogarnąć" są poligloci z Paryża - 6 języków, ogłada i inteligencja. A nocleg pod mostem i flaszka na dzień, ciuchy z zapomogi. Twardy orzech, jak się z bezdomności wykaraskać. Skrzydła orła nie pomogą. Fajny tekst, bb
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...