Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

żadne melanże już nie pomogą

spływają bokiem strumienie słów 

są jak śmierdzący gnijący owoc

gdyż czyn przekreślił tysiące mów

 

rechot historii płynie z estrady

śmiać się czy płakać czort jeden wie

kasa czy starość nic nie poradzisz

już zaszczepiony „Virus SLD”

 

piękne ambicje poległy w grobie

być może był to frykcyjny „Ruch"

oczekiwania pogrzebał człowiek

wkrótce zostanie już tylko puch

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Witam  -  też się dziwie że można było wejść z nimi w układ -

Cimoszewicz Miler -  klaskali komunie i to świadomie

a teraz cieszą się  z Brukseli  - toć to chore...

                                                                                                                        Pozd. 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pisałem ten tekst będąc wściekłym (przepraszam za ciągłe korekty). Mój ulubiony Grzechu - jestem w stanie zrozumieć (wystarczy spojrzeć na twarz, buty, chwile posłuchać). Chochoł z Wesela Go podsumował, ale ten wokalista, autor tekstów, kompozytor (ponoć inteligencja twórcza) - nie uchodzi, oj nie uchodzi.

Pozdrawiam

ten puch symbolem wszelkich złudzeń

gdy go słuchałeś w sercu puszek

dziś mezaliansem wszystkich wkurzył

za kasę sprzedał "Ruch" i duszę

;)

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Być albo nie być - w tym kwestia istotna: Czy szlachetniejszą ideą jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić  przeciw smutków morzu, I, stając w szranki, im kres położyć?  Umrzeć – śnić; Nic więcej: Snem swym światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które dziedziczy ciało: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić  nawet może...– Lecz drąży niepewność: W tym śnie zatraty, sny jakie nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Muszą nam dać czas na namysł – to szacunek, Co czyni z bytu długiego  - nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy,  ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie  spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod  życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie -  Nieznanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca - to spina zamysł, I sprawia, że nam dorzeczniej znosić takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wagi wiekopomnej Zmieniają koryto pod tym  naporem I zrzekają się prawa do miana - Działania.
    • @obywatelDobrej nocy, dziękuję :)     @Natuskaa  Dziękuję :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...