Parawan

[Andrzej_Wojnowski]

Miotam się  zamknięty parawanem marzeń

nigdy niespełnionych pozszywanych z części

płótna  lat minionych nicią niepamięci

kryjąc  rozwiązanie  jeszcze aktualne 

 

gdzie wyjście – wokoło  widzę tylko ściany

rosną użyźnione grzechem zaniechania

jak szyba pancerna rozbić się nie dają

noc jakoś przeczekam spróbuję znów rano

 

codziennie od nowa te same problemy

przyfruną  o świcie szybkim bumerangiem

z napisem na rogach że mogłem inaczej

próbuję odrzucić – powrócą  niestety

 

przypomną jak zawsze że za mało chciałem

marzyłem być wielkim a zostałem małym

 

Edytowane 17 Lipca 2019 przez Andrzej_Wojnowski (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Ach ten grzech zaniechania, czyli własne lenistwo. Jak się z nim wygra, żaden przeciwnik już niestraszny:). Pozdr. M.

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Za dużo ?

Dalej chcę. Tylko kwestie egzystencjalne mnie ograniczają.

Ale nie rezygnuję. Znajdę w końcu drzwi.

 

Też tak chciałem. Zmienię.

 

Dziękuję i pozdrawiam

 

PS.

Unikaj parawanów.

 

Czasami brak wiary w siebie.

Po latach widzę że to był błąd.

Lenistwo też - masz rację.

 

Dziękuję i pozdrawiam.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - smakowity wiersz pełen życia - takie lubię Andrzeju.

                                                                                                                    Pozd.

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Chciałem napisać o czymś innym, ale tradycyjnie wiersz napisał się sam.

Nie wiem o co chodzi, wybieram temat, zaczynam pisać a wychodzi zupełnie cos innego.

 

Dziękuje Waldi i pozdrawiam