Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli tylko Tobie 'gra' to jest porządku :)

Rym asonansowy charakteryzuje się identycznością samych samogłosek, a zatem tutaj go nie ma. 

Jest jednak asonans względem pozostałych strofek ;)

Żarcik. Mam nadzieję, że nie podniosłem Ci ciśnienia .

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Mario,

czy nie powinno być:

'powtarzał: córuś świat ci pokażĘ.

bo teraz, to "pokże" brzmi jak przestroga (przed światem). Może i tak być, ale potem piszesz, że "co rzekł nie zrobił", więc sprawa wyjaśniona. Wiersz Twój aż do szpiku, rozpoznawalny od a-z, pachnie tęsknotą i ciepłem. :)

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

E tam, uparciuch. Po prostu trzymam się definicji, która mówi, że rym asonansowy to taki, w którym identyczne są tylko samogłoski. Tutaj mamy do czynienia z wyrazami 'wieku' - samogłoski 'i', 'e' oraz 'u' i 'progu' - samogłoski 'o' oraz 'u'. Identyczne są tylko ostanie. Zatem jakby siebie nie starał asonansem tego nazwać nie można ;) 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I u mnie jest identyczne U, które występuje w jednym i w drugim wyrazie na końcu. To wystarczy przy zachowanym rytmie wszystko gra i dzwoni. 

Będąc tutaj, czy  nie zauważyłeś, że definicje i zasady pisania wierszy są po to, żeby je łamać, modyfikować, nie raz olewać i przekraczać?

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena  transcendencja ludzka, czy można wyjść poza swoje własne ja, gdzie jest granica, gdzie to się zatraca.   Ciekawy wiersz filozoficzny i z pola mistyki (ciekawy zapis- tak jakby miał jeszcze trwać)      które byłoby tylko moje i nie pamiętam nie pamiętam              nie czy kiedykolwiek byłem              był                      by                              ł   Swoje jedyne słowo ciągnął, jak gdyby szukając innych. Nie był to człowiek, który nie pamięta, lub nie chce odpowiadać: był to człowiek mówiący swoją prawdę. (J. Conrad)
    • @Migrena

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Pana poglądy są tak od moich odmienne, ale jakby nie powiedzieć scalały Polaków niezmiennie. Trzy zabory o trzech różnych tożsamościach. Józef Piłsudski rządził a Pan panie Romanie Dmowski umeblował myślenie rodaków na lata. Dzisiejszy spór polityczny ma korzenie w międzywojniu. Ojcowie naszej niepodległości- potrafiliście wznieść się ponad osobiste urazy, gdy pojawiła się szansa powrotu Polski na mapy Europy. Antoni Dołęgo- nie zapytam dlaczego, ukrywałeś się najdłużej po wojnie w partyzantce. Emilio Marcelino Malessa. Pani historia jest wręcz szekspirowska. Heroizm i odwaga i ogrom sił. Nie zapytam dlaczego. "* Wolności! której dobra nie docieka. Cecho dusz wielkich! ozdobo człowieka. Tyś tarczą twoich Polaków od wieka..(..)" Ojczyzno moja. Ty, co wiarą i orężem w ramionach, z miłości się wzięła biało- czerwona.         *Ignacy Krasicki
    • @Migrena   dziękuję za pochylenie się nad moim wierszem...   i tak poważne podejście do jego treści    w zamierzeniu miało być mniej dramatyzmu, a więcej filozofii   miał być lżejszy   ale to co piszesz, jest ciekawe i wnikliwe!     bo są takie tematy,przecież  zawsze są ...   tak - to jest drugie dno!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...