Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Odpoczywając nad brzegiem jeziora 
Ujrzałem cudne lico
Niczym gwiazd promienie 
Rozchodziły się włosy lśniące z oddali 
Odkrywając dwa zwierciadła o przecudnej barwie 
Z których ino Bóg potrafi odczytać 
Jakież to emocje buchają w sercu 
Poniżej nosek wskazuje drogę 
Do wspaniałej róży
Czerwienią swą oznajmiającej, iż będąc w rozkwicie 
Skrywa za sobą szereg białych pereł 
Lśniących skrytym blaskiem 
Rzeknij mi teraz mędrcze pradawny 
Skąd ten anioł na ziemi się wziął?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Nie, no nie wiedziałam :) Dziękuję za pochylenie się nad moimi bazgrołkami, za wnikliwość. Cały wiersz pisałam ósemką (po osiem sylab w każdym wersie)  Twoja propozycja jest ciekawa i bardziej przyległa do sensu, ale ma siedem sylab - jedną za mało. Ale może wykombinujesz coś - jestem otwarta na pomysł.   Serdeczności :)    
    • @Gocell śmiało! to dobre miejsce! będę zaglądał ;)
    • @Alicja_Wysocka Alice, wiesz, że jestem Twoim wpół-nieprzytomnym fanem. Bardzo dobry wiersz, ale to u Ciebie norma, więc nie chce mi Ciebie się chwalić :-) To, może się "czepnę" czegoś?  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Proszę, rozważ wersję: "półszeptem i półżywi"    Niby to samo, ale...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Charismafilos Dzięki! Mam jeszcze kilka takich, ten rozpoczyna wychodzenie z literackiej szuflady. Mam nadzieję, że też się spodobają:)
    • Siedząc w ciemnym pokoju  Można dopiero doznać spokoju Huk codziennego życia  Odbiera chęć tu bycia    Kiedyś nie było gorzej  Było więcej łaski Bożej  Teraz ciągle gonitwa  O wiele trudniejsza niż niejedna bitwa    Miłość tłem jest do wszystkiego  Nie ma tego uczucia błogiego  Wszystko jest bez emocji cudnych  Żyjemy w czasach okrutnie obłudnych    Ekrany wszystko zabiorą bez reszty Radość uczucia i miłe gesty  Niby blisko a jak daleko  Codziennie na dworze rozlane mleko    Każda zmiana wiąże się ze stratą  Która jest czymś więcej niż do spłacenia rata  Każdy się burzy i winą obarcza Ale to wtedy działa jak tarcza    Nigdy to życie lepsze nie będzie  Ta myśl towarzyszy wszędzie I wziąć z pokorą ile zostało A okaże się że czasu zawsze mało 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...