Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pragnąc jutra

 


Potajemne spotkanie naszych ust…
Niespodziewane zetknięcie nagich dłoni…
Niecierpliwy kontakt nienasyconych dusz…
Czy to miałeś na myśli?
Chciałabym, byś nauczył mnie żyć…
Kto wie to lepiej od ciebie?
Twoje sponiewierane myśli pragną jutra;
niespokojne serce bije wstecz.
Mogłabym umrzeć już teraz,
ale wszyscy powtarzają, że nie warto,
że się nie opłaca, że trzeba jeszcze zaczekać,
aż zakwitną kasztanowce.
Piszę kolejny wiersz o twoich ustach
– nie potrafię zapomnieć ich pięknego kształtu.
Nigdy jednak nie pokażę ci tego wiersza;
tak jak nie pokażę miłości, która niezmiennie
tkwi w moim sercu jak drzazga.
Ten bagaż z przyszłością jest tak ciężki!
Nie wypada nie zatrzymać się i nie popatrzeć.
Często zaglądamy sobie do oczu,
lecz nikt nie widzi niczego więcej
poza tęczówką i czarną, szeroką źrenicą.
Przykro mi, mówi kardiolog, nie udało się
uratować pani serca. Tak, tak, często pan
tak do mnie mówi, panie doktorze…
Aż nie wypada umrzeć w tak zachwycającą noc.
Już nikt nie podejrzy naszych zespojonych zmysłów.

Opublikowano

Witaj -  aż mi dech zaparło - nie wiem  co odpowiedzieć

bo nie wiem  czy to  tylko wiersz czy prawda.

Potrafisz wzruszyć i to mocno...

                                                                                          Ładnego popołudnia ci życzę.

 

Opublikowano (edytowane)

Przykro mi, mówi kardiolog, nie udało się.

 

Dla mnie to oraz bagaż z przyszłością na plus.

 

Pozdrawiam.

 

PS. za dużo przecinków wielokropków i wszystkiego naraz - nawet wykrzyknik po ciężki przytłacza.

 

Edycja: Przepraszam, przecinki są ok. Treść jest, tylko trochę nie moja stylistyka. No ale ta ma być Autora, więc ok. Pozdrawiam raz jeszcze.

Edytowane przez Don_Kebabbo (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar dziękuję bardzo pozdrawiam serdecznie 
    • @andrew   Reset i program czyszczący  w weekend – brzmi jak plan. :) Dobry plan. :)  Pozdrawiam. 
    • @Amber Normalnie peel bez tabletek nie potrafi zasnąć a w tym konkretnym przypadku przeholował z alkoholem. O pierwszej w nocy i tak trzeba było wziąć tabletki.  Dziękuję Ci Amber za obecność. Pozdrawiam ciepło i serdecznie. 
    • Gonię twój ogon, on jak zegar - tyka, nie widzę godziny, minuta mi umyka.    I słyszę go wszędzie, za każdym rogiem - on tyka i uroczo się droczy, gdy wchodzę - znika.    Otula go puszysty kożuszek,  ma mięciutkie futerko, i nazwałam go już  nawet - cierpliwy mruczek.   I złapałam go wreszcie,  ciągnę, ciągnę, a tam ogon - i sam ogon! I nic więcej.
    • @viola arvensis   To piękny, niezwykle poruszający wiersz, który czyta się jak balsam dla duszy. Emanuje z niego niesamowity spokój i życiowa mądrość. Świetnie ujęłaś motyw tytułowej "granicy" - tutaj nie jest ona murem oddzielającym od świata, lecz bezpieczną przystanią, w której można odbyć kojącą podróż do wnętrza siebie. Wspaniałe, pięknie i z pokorą piszesz o "oswajaniu potworów", radzeniu sobie z lękiem i odpuszczaniu samej sobie. Zatrzymuje to na chwilę i sprawia, że ma się ochotę odszukać własny "ogród anielskich poruszeń". Wiersz wyróżnia się też wspaniałą metaforyką. Fragment - "Flirtuję z pogodą duszy , ta przetrwa gdy wszystko minie" - to niezwykle mądre, dające siłę przesłanie. Jednak to, co najbardziej zachwyca, to genialna puenta - "...łzami podlewam nadzieję , i sama graniczę już z cudem , bo z życia własnego się śmieję"- łzy, które podlewają nadzieję, zamiast ją topić, to bardzo mocny, nieoczywisty obraz. Z kolei ten ostateczny dystans do siebie i świata na samym końcu to chyba największe życiowe zwycięstwo. Przepiękny wiersz!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...