Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może odpowiem Ci wierszem:

Agape 

Strof o miłości były miliony,
to temat studnia - niewyczerpany,
a ja wam dzisiaj opowiem o niej
zdradzając sekret znany, nieznany.

 

Bo doskonała - to jest agape,
lecz nam jest trudno ją okazywać,
ona pochodzi nie z tego świata
nie zna obłudy, wśród gwiazd przebywa.

 

W drugim nie szuka własnych korzyści,
bo jest życzliwa i sprawiedliwa,
przeciwna złu i nienawiści,
a z ludźmi różnie to w życiu bywa.

 

I gdybyś nawet chciał jej naczerpać
z najgłębszej studni na ziemskiej kuli,
to zanim na wierzch wyciągniesz czerpak,
niedopatrzeniem miłość znieczulisz.
MG

Pozdrawiam serdecznie:)

Edytowane przez Maria_M (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tutaj, choć domyślam się, że nie zrobiłaś tego celowo, wygląda jak podciąganie odmiany pod rym, bo zgodnie z regułami powinno być:

'moja miłość jest wiatrem ulotnym, 

rytmem serca, wędrującą chwilą', ale rymu wtedy niet. 

A gdyby tak... 

'nie przechwala się i nie nadyma, 

moja miłość jest wiatrem ulotnym, 

to rytm serca, wędrująca chwila' :) 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czarek, a czy to nie wszystko jedno? Wystarczy tylko sobie odwrócić kolejność:

chwila wędrująca rytmem serca

 

rytmem serca wędrująca chwila

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgodziłbym się Mario, ale idąc za Twoją myślą wychodzi:

'moja miłość jest wiatrem ulotnym, 

chwila wędrująca rytmem serca'.

Nie klei się zupełnie. 

 

o to 'jest' się rozbija wszystko. Miłość jest wiatrem, jest [...] wędrującą chwilą. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...