Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

no i cóż że zakalec

 

napisze czasem się wierszyk

coś w nim do końca nie tyka

jedynym miejscem jest śmietnik

tylko dla tego wierszyka?

 

jednak dość często w zakalcu

jeśli go dobrze przeczytasz

pożywną znajdziesz też wartość

niczym rodzynkę ukrytą

 

wstrzymaj więc niecne zamiary

niech się zasuszy na lata

może się kiedyś okaże

że z niego dobry jest tata.

 

Pozdrawiam serdecznie :)

Opublikowano

Witaj Alicjo -  ach tam zaraz do kosza - każdy z nas tak ma.

Uważam że wierszy ma w sobie sens - trzeba umieć

go wyłapać -  ja to zrobiłem.

                                                                                                 Uśmiechu i ciepełka życzę.

Opublikowano (edytowane)

a kosz się cały zaperzył

napuchł sczerwieniał nabzdyczył

wyjąkał z trudnością: żeby

tekst trafił do działu kiczy

następnie się zaczął wydłużać

wyciągać barwy zmieniać

„niech teksty wchłonie odkurzacz”

zapiszczał jak jakiś cienias

 

a wiersz utkwił na forum

i jakby zapuścił korzeń

serducha zaliczał co rusz

wzbudzając dyskusji płomień

fakt że beż sensu i treści

akcenty jakby się gubią

lecz zebrał postów trzydzieści

i chyba z dziesięć polubień

 

więc morał się tu przyczłapał

i wrzasnął jak jakaś zmora

ten wiersz to nawet nie klapa

lecz popularność autora…

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I co mi Jacku zostało

z czego mam niby się cieszyć

że kosz mądrzejszy ode mnie

i setka polubień nie śmieszy

 

wyniosłam go psu na talerzu

obwąchał i polazł do budy

zagapił się bezprzytomnie

pewno go wiersz mój znudził

 

Dzięki Jacku, pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Ten wiersz to potężne, naturalistyczne i głęboko oskarżycielskie studium współczesnego myślistwa, ale przede wszystkim - studium ludzkiej pustki. Jakby sekcja zwłok duszy, która próbuje zapełnić swój wewnętrzny deficyt cudzym życiem. Świetnie, że punktujesz te eufemizmy, których lobby myśliwskie używa, by oswoić zabijanie - "pasja", "regulacja", "hobby". Wiersz obdziera te słowa z ich bezpiecznej, salonowej otoczki, pokazując, że pod spodem kryje się coś fizjologicznie brudnego i moralnie wątpliwego. Śmierć zostaje tu sprowadzona do czynności administracyjnej. Przemoc zostaje udomowiona, podana na niedzielny obiad jako "rosół z poczucia winy". "Pokrojony tak drobno, by sumienie nie mogło się zadławić" - to genialna metafora - społeczeństwo (i rodzina) akceptuje okrucieństwo, o ile jest ono odpowiednio spreparowane, estetyczne i nie zmusza do myślenia.   Wiersz sugeruje, że myśliwi polują z gigantycznej słabości-martwe zwierzęta na ścianach nie są dowodem triumfu, ale świadkami wewnętrznej ciszy, której myśliwy nie potrafi znieść. Wycinanie serc, by włożyć je pod własne koszule, to metafora desperackiej próby poczucia czegokolwiek. Najbardziej boli ich "bezużyteczne spojrzenie sarenki", które nie zna nienawidzi. Dlaczego? Bo brak nienawiści w ofierze uniemożliwia myśliwemu poczucie się "wojownikiem". Jeśli ofiara nie walczy i nie pyta "dlaczego", myśliwy zostaje sam ze swoim bezsensownym aktem przemocy. Musi więc "nauczyć ją krwi", by stała się częścią jego brutalnego świata. Wspaniały tekst!    Jacku , dziękuję Ci za ten wiersz! Mój dom ma okna wychodzące na las. Słyszę często myśliwych. Każda ich "impreza" jest dla mnie jak wtargnięcie do salonu w ubłoconych butach. Słyszę strzały i czuję, jak las wstrzymuje oddech. Moja bliskość z lasem nauczyła mnie jednego - życie nie jest towarem, a śmierć nie powinna być hobby. Każdy powrót myśliwych z lasu jest dla mnie żałobą po kawałku świata, który właśnie bezpowrotnie zniknął w plastikowej reklamówce. Czuję fizyczny ból. To nie jest nienawiść do ludzi, to rozpacz nad ich ślepotą. Nad tym, że można stać w sercu katedry, jaką jest las, i widzieć w niej tylko rzeźnię.  
    • "Błogosławieni, którzy idą drogą Pańską".  Pozdrawiam Andrew.
    • @leszek piotr laskowski ... prawdziwa sztuka poza złotą klatką ale żyje... blisko ziemi nie wnoszą ją na tron  ... Prawdziwa serdecznie  Miłego dnia 
    • Jego droga była prosta jak kreska. Niedbały ruch ręki nie potrafił stworzyć z życia obrazu. Żył na kredyt. Pozdrawiam piątkowo i radośnie.  
    • @Berenika97 dobry koncept i precyzja, morał...w punkt!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...