Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

O! Cześć @Justyna Adamczewska, dawno Cię nie widziałem! Rzeczywiście, jest coś takiego w tym wierszu, o czym mówisz. To raczej skutek uboczny pisania, bo myślałem raczej o bardzo dosłownych wrażeniach z zasypiania przy dźwiękach kropel bijących za oknem/z głośników. . Ale może faktycznie wrażenia rozdzielają się na dwie strony: jedną zmysłową i drugą, która żyje w umyśle...  

Ciekawe to. Dziękuję za wizytę i za ciekawy punkt widzenia :)

Opublikowano

To się początkowo nazywało Deszczowa piosenka, ale zmieniłem. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

To zazwyczaj tak wychodzi, kiedy człowiek chce być dosłowny: to drugie znaczenie gdzieś mu umyka. 

Cieszę się, że tak pozytywnie patrzysz na moje teksty, to bardzo miła niespodzianka :)

Do poczytania :)

Opublikowano

Kołysanie wierszem i deszczem, który potrafi być najpiękniejszą kołysanką :). Pozdrawiam. FK.

Opublikowano

tu klimat nostalgii rozpostarł swe wdzięki

ułożone zdania w rytmie długiej frazy

a wszystko kołysze niczym rytm piosenki

w pozornym spokoju coś jeszcze się zdarzy

 

przepuchaty mruczuś pożera myszeczkę

rozkoszny rudzielec choć stary lecz żwawy

spożywa perliczkę jedząc po troszeczku

choć spasiony indyk od dawna się marzy

...

 

Pozdrawiam

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cieszę się, że tak to odbierasz. Tekst powstał właściwie podczas jednej sesji w całości (czy dwóch postępujących po sobie). 

I płynie. Dziękuję :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem @Simon Tracy @Lenore Grey @Wiechu J. K. @Ewelina @Rafael Marius @Andrzej P. Zajączkowski   @LessLove @Poezja to życie @Robert Witold Gorzkowski        Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  I wzajemnie.     Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...