Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Podróż

pod róż

zagram

 

Łąki, lasy

Góry, chmury

Jeziora, morza

Mosty i długie proste

 

Kafejki, kawiarnie, kościoły, pałace

Ja za podróż nic nie płacę

 

Szlaki piesze oraz autostrady

Domki na wsi

Bloki w mieście

Podróż pod róż

Mam za darmo

 

Kotliny, serpentyny

Nie chcę deszczu

Kocham lato

 

Może nad morze podróż pod róż

Ja pod różowym niebem dziś

Kocha, nie?

 

Kocha na niebo spojrzeć

 

Dotknąłem starej sekwoi

Oddychałem alpejskim powietrzem

I marzyłem, że Ciebie wiozę jeszcze

 

Opublikowano

Hmm okulary wkładam

I zmianę barwy sobie badam

Jakbym w nieco innem miejscu się znalazł

 

Pod błękit podchodzi 

Ma stopa w oceanie brodzi

Oglądam się na plażę

Trochę tutaj łażę

Na słonku się prażę

Mam nadzieję mankamentem zbyt nie rażę

 

Róż wygrywa wszystko razy tysiąc

Mógłbym przysiąc

 

 

  • 3 miesiące temu...
  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zuziu, trochę nudzisz z tym zapraszaniem.

Każdy wie jak wejść na czyjś profil. Jak kogoś interesuje czyjaś twórczość, zajrzy na profil bez zapraszania.

Na dawnym Beju była taka "moda" zostawiam plusik, zapraszam do mnie.

Pozdrawiam niezłośliwie, tylko życzliwie :)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Życie starszego mocno, dopiero co owdowiałego mężczyzny. Jeszcze wczoraj ktoś był, mówił, spał z nim, dzisiaj już jest sam w dzień i w nocy. Te same czynności, które jeszcze wczoraj miały sens, wykonywane z rozpędu, żeby coś robić. Jego umysł i on sam zatrzymali się wczoraj razem z czasem, który stanął wraz z jej śmiercią. Bardzo dobry i poruszający wiersz, świadczący o ogromnej wrażliwości autorki. Brawo. M. 
    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
    • Bezruch. Kto wie czy to dobre, czy złe? Jeśli przejściowe to oczyszczające, to nawet wymagane, ale na dłużej... kto wie? Każdy przypadek zapewne jest inny.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pełni jesteśmy monologów, to leży w naturze człowieka, tak samo jak dualizm, który często wyciszamy czyjąś obecnością. Interesujący wiersz.   Pozdrawiam:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...