nie współczujemy

[iwonaroma]

pralce żelazku lodówce...

 

a powinniśmy

 

przyjmując w swoje podwoje

coraz więcej sztucznego

 

protezy, zastawki, stenty, soczewki

serca i nerki, skóra i kości...

 

kiedy będziemy

całkiem mechaniczni

kto nam będzie współczuł?

 

nawet nie umrzemy

tylko staniemy.

 

jak zepsuty czas.

 

[Marlett]

Człowiek staje się cyborgiem.

Technologie zapewniają częśći wymienne:)

Film ''Sztuczna inteligencja'' jest też bardzo poruszający,

o tym samym mówi Twój wiersz :)

PozdrawiaM.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  jest super nic dodać nic ująć by nie popsuć...

bo co wówczas  czyli części zamienne...

                                                                                                      Dużo miłego ci życzę. 

                                

[Wędrowiec.1984]

Zepsuty czas jest super. Bardzo fajny koncept. Technologia dzisiaj osacza człowieka i sprawia, że życie gna, bo wszystko dziś musi być dostępne od zaraz, na już. Ależ mnie to wkurza. 

 

 

...ale protezy i zastawki czy stenty są spoko, bo ratują życie.

 

...a wirtualna rzeczywistość? No ktoż nie chciałby być Nijo z Matriksa, choć na chwilę? ;)

 

 

[Sztach.Eta]

Zdenerwował mnie ten wiersz. Sztuczne serce czy dializa to nie jest operacja plastyczna ku chwale próżności, czy technologii, to nie botox party. Zapraszam na 6 i 9 piętro Centrum Zdrowia Dziecka (kardiologia i odpowiednio nefrologia i przeszczepy nerek) i jeszcze na pierwsze - tam są dializy. Proszę tam przeczytać ten wiersz. Popatrzeć się rodzicom w oczy i zapytać się o współczucie dla lodówki, żelazka i pralki.

Sztacheta

[Wędrowiec.1984]

To technologii można mieć pretensje (i często je mam) ale nie do tej, która ratuje życie. 

 

Myślę, że autorce nie chodziło raczej o ruganie technologii ratującej życie, choć może się tak wydawać na pierwszy rzut oka.

 

...bardziej może o coś takiego jak cyborg.

Edytowane 17 Lutego 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

:)

zdrówka też

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

no właśnie :) gdyby tak się nie psuć...ale życie materialne nie zna litości ...

również dużo miłego

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dzięki za docenienie. Oczywiście, te wszystkie sztuczne rzeczy ratują życie, choć tylko doczesne...nie można jednak lekceważyć zdobyczy techniki, bo może ktoś ma żyć dłużej, by czegoś dokonać? Ale... czy można tak w nieskończoność? Wprawdzie sztuczne rzeczy rozkładają się wolniej (np. torebki foliowe :)), jednak rozkładają się. Ten świat to nie wieczność, to wiemy skądinąd. 

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Rozumiem. 

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Fakt, powyżej napisałam. Trzeba mądrze rozróżniać, co kiedy i jak jest potrzebne, ale czy ktoś jest mądry?

Ja na ten przykład jestem głupia :)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Przedłużanie życia ma dwa wymiary: w dół (i tam jest koniec i powstrzymanie, choćby technologom śniły się wieczne raje, technologia ma swój koniec, który nazywa się prosto i zrozumiale... ściana :))

Natomiast wzrost w gór(k)ę jest nieograniczony (osobiście mam w dupie, czy ktoś w to wierzy czy nie :))

Dzięki za przeczytanie i czas na refleksję, również pozdrawiam

[iwonaroma]

dzięki też Joli, Silver i 8fun za serca :)

[Wędrowiec.1984]

Zrozumiałem przesłanie wiersza, zresztą długość życia ludzkiego sie zwiększa. 

 

...i dobrze, byleby nie skończyć w technologicznej osobliwości. :)

[duszka]

Ja osobiście obawiam się jakichkolwiek "ciał obcych" w moim ciele, nawet jeśli poprawiają one jego stan i zdrowie, np. mojego uzębienia... Nie lubię tez okularów, czy kolczyków. Mam wrażenie, że moja natura się przed nimi początkowo broni...

 

Podoba mi się spojrzenie Twojego wiersza, jego "odwrotność", i tez jego zakończenie, w którym nieoczekiwanie zanika różnica między nami a urządzeniami i tym wręcz przestrasza.

Lubię Twoje wiersze, ich wyrazistość i stanowczość :) Pozdrawiam :)

[Don_Kebabbo]

Sięga głębiej niż do zastawki. I nie bagatelizuje cierpienia, nie wiem skąd takie interpretacje. Zapożyczę słówko od Janka, ale widzę tu poezję, nie protezję ;)

 

Pozdrawiam.

[WarszawiAnka]

Ciekawy wiersz. Przywiódł mi na myśl film "AI".

Koncepcja mechanicznego zatrzymania się zamiast zgonu, jak urządzenie z wyczerpaną bateria, daje do myślenia.

 

Pozdrawiam

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

no właśnie :)

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

dzięki duszko :) zdrówka

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dzięki za docenienie, pozdrówka też