Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Matka

ania mila milewska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
ania mila milewska

ania mila milewska

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Matka  wie najlepiej

kiedy dziecko chce być porzucone

i czego nigdy nie będzie chciało usłyszeć, 

 

(więc delikatnie układa

w śmietniku, 

lekką główkę kładzie

na zgniłych pomidorach,

tak będzie miękko). 

 

Matka dobrze radzi, 

by nie śpiewać kołysanki ładnie, 

nie zostawiać grzechotki  ani nie dawać buziaków, 

 

(przecież ratuje dziecko

od przeziębień w każdą jesień,  

braku miłości 

i mandatu za złe parkowanie). 

 

Ale matka  zapomniała. 

 

Należało  wyjąć z rączek dziecka 

zdumienie, 

bo ono pozwoli mu wrócić na rodzinne śniadanie

i dziecko   usiądzie obok matki, 

ukroi chlebek szeroko otwartymi oczkami, 

pogłaszcze z czułością swoj ukochany kubeczek z misiem, 

 

Bóg nie wpuści go do nieba, 

jeśli nie powie dobranoc

mamusi. 

 

 

8
jan_komułzykant

jan_komułzykant

Opublikowano
Opublikowano

rzeczywiście poruszający, bo to i tak dobra mama, troskliwa. Może ma delirium.

W porównaniu z tatusiem, który został wczoraj ujęty, po tym jak przyniósł swoje 3-miesieczne dziecko do szpitala. Wszystkie kończyny wielokrotnie złamane. Dziecko nawet nie płakało, było tak pobite i wycieńczone.

Moim zdaniem - tatuś tylko do uśpienia, za to, że jednak przyniósł do szpitala.

2
ania mila milewska

ania mila milewska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nawet nie wiadomo jak skomentować. Coś takiego się dzieje czasem z ludźmi czego kompletnie nie rozumiem. Nie jestem w stanie odczuć, wytłumaczyć, zrozumieć. Coś jakby awaria, totalny błąd w systemie. Jak można tak nie czuć? Nie rozumiem. 

Horrendum

Horrendum

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... bardzo mocno, intrygująco.

 

Nie mam dziś tyle chwil by się wypowiedzieć

a czuję, że przy paru delikatnych kwestiach bym popisał, że hej... ;) 

 

... bardzo się podoba.

 

... pozdrawiam,

marian.

beta_b

beta_b

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mam dylemat. 

Wiersz rzecz jasna poruszający i dobrze napisany, ale wg mnie naciągnięty, jak ekspresja w pantomimie. Pod reklamę pewnej myśli. 

Obawiam się, że rzeczywistość wygląda inaczej. Nie mnie się mądrzyć i nie mnie to nie dotknęło, ale prawda psychologiczna jest bardziej złożona. bb

 

ania mila milewska

ania mila milewska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mysle ze masz racje. Nie rysuje tu portretu psychologicznego, raczej rysuje pewien obrazek przesadzony, zahaczający o ogromny złożony problem. Mysle ze napisze jeszcze wiersze o tym problemie ale  z innej perspektywy . Dziękuje za komentarz :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Klaudia Gasztold
      majowy romans

      Przez Klaudia Gasztold · Opublikowano

      majowy poranek słońce leniwie wstawało odganiając zimne powietrze   nikt o niczym nie wiedział niczego nie podejrzewał wyszłam jak zawsze   Ty zapewne też nie budząc wątpliwości że to będzie najpiękniejszy wieczór   drewniane domki w gęstym lesie mój las był dla Ciebie łąką zbawienia   delikatne igiełki muskały zmęczone usta a skowronki ćwierkały   niczego nie świadome a może właśnie one wszystko wiedziały   widziały nasz spacer po opuszczonym moście nad Wisłą kiedy zachód słońca sięgał zenitu   pożółkłe kłosy niedbale tańczyły  podobnie po tym  jak zamknąłeś drewniane okiennice   biały wilk przywitał księżyc cały blady od wzruszeń ucichł na długo przed nami   tylko świerki znają prawdę rasowe skowronki i ten feralny księżyc   który zainicjował majową noc pieczęcią wilka stojącego na kamieniu z głową ku górze niczym samiec alfa o Twoim imieniu   Klaudia Gasztold 
    • Gra-Budzi-ka
      O pewnej turystce

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      Turystka jeździła po Tunisie na gazeli, hienie, też na lisie, a w Nigerze na panterze. (Nie ‘na’, lecz ‘w’ - pomyliło mi się)
    • Alicja_Wysocka
      dwadzieścia cztery

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        wiadomo jak jest wierszyk to zaraz będzie Jacek przyniesie jakiś kwiatek nie może być inaczej   a wódka nie jest moja wszak mają własną wolę nie mogę im zabronić to przecież nie przedszkole   a słodycz po przepiciu nie zlikwiduje kaca jeszcze się rozchorują i będą po niej zwracać    :)    
    • Poet Ka
      dmuchawce latawce

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @andrew piękny wiersz, pełen radosnego ciepła:)
    • Jacek_Suchowicz
      dwadzieścia cztery

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   jak możesz tak zniechęcić wszystkie dwadzieścia cztery by smutki lufką wódki poić - co za maniery   pierwej daj im słodyczy trochę tortu lub ciasta spróbują i poczują apetyt będzie wzrastał   przybędzie waga troszeczkę i będą te wigorki wariować i żartować ze smutków są humorki :))

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...