Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chciałbym zamówić i deszcz i słońce 

i związać tęczy początek z końcem;

po czym zaprosić ciebie do środka 

by zagrać razem w myszkę i kotka. 

Gonić za głosem ścieżkami tęczy,

dopóki któreś z nas się nie zmęczy. 

 

Dotknąć niewinnie raz lub dwa razy, 

ciepło oddechu poczuć przy twarzy.

Wiem już, jak trafić w usta namiętne, 

więc mam powieki nadal przymknięte.

Najlepszy moment: z dala od ludzi 

i... gdyby nie ten cholerny budzik!

 

Chciałbym...

 

Zabawnie :-) Tego nam potrzeba.

A z technik, trochę tego "i" bym odjęła. :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... Sylwek, ja w sumie, czy w szczupaku..;) też trochę, ale tutaj, buzia sama mi się uśmiecha.

Równo, 'czysto' i... z budzikiem na końcu... no, różne rzeczy/sprawy wyrywają człeka z drzemki.

Dla mnie, mogłoby być bez ostatniego słowa, ale to drobiazg.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Samm, ojej, jakie słodkie, aż się sama rozmarzyłam. Sama przyjemność (no może prócz budzika ;) Równiuteńko, bez zbędnego słowa, może prócz ostatniego, jak wspomina Nata. Palce lizać :D

Opublikowano

Jeśli wiersz wywołał u Was szczery uśmiech, to jest to dla mnie największą nagrodą. Niezależnie od tego, serdecznie dziękuję za pozostawione dowody bytności pod nim. Jesteście  

p r z e s y m p a t y c z n i !!  Na tyle, że z przyjemnością tu wróciłem po kilkumiesiecznej nieobecności. Zauważyłem też kilkoro "świeżaków". Nawet nie wiedzą, jaką będą mieli w Was pomoc w szlifowaniu swoich literackich umiejętności. Wszystkich Was serdecznie pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję. 

I na koniec jeszcze formalność, o ostatnim słowie. Miało symbolizować nieodpartą chęć powrotu do brutalnie przerwanego, przyjemnego marzenia sennego. Myślę, że znacie takie sytuacje... Zatem, miłych,  nieprzerwanych snów :)

s

 @Marcin Krzysica @Deonix_ @Maria_M@Alicja_Wysocka

@Sylwester_Lasota @Nata_Kruk@beta_b @Stary_Kredens @Kobra@jan_komułzykant@jan_komułzykant

Opublikowano

@samm, marzenia, chęci. Zabawa w kotka i myszkę - to mi się podoba, w jaki sposób wykorzystałeś ten motyw:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To takie przekomorzanie się. 

Wiersz miły dla ucha, dla dobrego samopoczucia, choć tytuł i ostatni wers, ale ważneże tak akurat brzmią. 

Cierpliwość tu też jest i zostawia swój ślad. 

Pozdrawiam J. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nieistotne czy to mieszkanie w bloku willa z egzotycznym ogrodem jurta igloo wiejska chatka otoczona malwami   może być z cegieł desek lodu skór rozpiętych na drewnianych palach tęcz w kroplach rosy odbijających jutrzenkę   solidnie wymurowany od fundamentów po dach albo unoszący się na wodzie z sennymi łodziami wykopany w ziemi nieruchomy na śnieżnych polach przeniesiony na niebo między gwiazdy   nie ma znaczenia rzeczywistość i budulec czasem jest jedynie napisany w wierszu zapamiętany z baśni noszony na dnie serca codziennie wymyślany od nowa a czasem mocno wrośnięty w ziemię rodzinną   rozmawiamy w nim przytulamy się modlimy pieczemy chleb głaszczemy kota lub psa usypiamy w kolebkach naszych wewnętrznych wszechświatów   lecz najważniejsze że to  nie tylko przestrzeń na spokojny głęboki oddech który nie męczy się bliskością   ale także miejsce gdzie zawsze wolno płakać bez obaw przed ucieczką i wszystkimi rodzajami samotności   wtedy dopiero jest naprawdę bezpieczny      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Simon Tracy Simonie, zgadzam się z @Berenika97,że jesteś mistrzem tego mrocznego gatunku literackiego. Pozdrawiam!
    • Prostokątna twarz parapetu. Bęc. Prosto w nos. Pierwsza szkicuje cząstkę wziętych przestworzy.    Bęc. Druga prosto w rdzawe oko.     Trzecia. Bęc. W zaschniętą kupę po gołębiu.    Nagle tysiące w powtórzeniach. Każda gdzie indziej siada.    Kap. Kap. Coraz szybciej i więcej.    Mini fontanny, spływają poza krawędź. Werble bębniące kawałkami chmur. Tylko sisiolków z blachy nie ugnieciono.   Na szybie strumienie chaosu.     Wiją się na zamazanym prześwicie, niczym wnętrze żywego stworzenia.    Każda żyłka z bąbelkiem na szpicy.    Tylko krew przezroczysta, i prochy z kości rozmyte.    Arterie drgające. Wilgotne pulsacyjki. Bez drogowskazów. W rytm stukania o metalową połać.    Puk. Puk.     Coraz głośniejszy i szybszy wododzirej. Pociesznie rozbryzguje. Jakby w każdej kropli, dziecko roześmiane biegało.    Za taflą rozmazane kształty światłowodów, zamglone całunem wykręcanej chmury.    Okalają wszystko. Zniekształcają obrazy. Spływają krawędzie parodią przezroczystości. Liście chłoną wodę. Na krótko. Za chwilę inna.    Kap. Kap. Stuk puk. W plumplane kółka okrągłych fal zabawa. O kształtach niewyraźnych.   A tam strumyczki, niczym foliowe węże, z powtarzalną falą grzbietową.    W kałużach zatopione światy, rozjeżdżane kołami samochodów.    Rzucane na boki, w radykalnym wytryśnięciu, na przemoczonych pieszych.    Przylepione zebry, nie mogą się schować. Nie dosyć że mokną, to jeszcze przygniatane pospieszną cywilizacją.    Różnorodne wodospady, szumią deszczoświatem, A każdy w innym, zamgleniu widoczny.    Szara płynność, nasączona migoczącym lśnieniem kostek brukowych, przytula światłem niechciane odbicia.     I cholera wie, gdzie woda w końcu spłynie.
    • @GosławaWspaniały wiersz, w którym każda metafora świeci niezwykłym blaskiem. Ten świat jest trochę zbyt mocno wystylizowany, ale umiejętne posługiwanie się potencjałem języka, że się tak kolokwialnie wyrażę, 'robi robotę', przede wszystkim poprzez wykreowanie gęstego, kleistego nastroju, idealnie współgrającego z emocjonalnością obrazów. ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ta faza miłości jest najtrudniejsza do osiągnięcia, gdy dopamina już nie musuje w głowie i trzeba bliskość zbudować na innych podstawach, bardziej namacalnych i solidnych - szukać innej chemii, która utrwali związek.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...